ชักม้าชมเมือง : น้ำผึ้งหยดเดียว

CatDog (1)

๏ ผึ้งหยอดเพียงหนึ่งน้ำ….หยดเดียว
จิ้งจกหางส่ายเปรียว……..ปรี่ขม้ำ
แมวเห็นขนกรูเกรียว…….กางเขี้ยว โดดตะครุบ
หมาแผลวโผเข้าปล้ำ…….ปราดปล้น อลวน ฯ

๏ คนเห็นเผ่นคว้าไม้………ตีหมา
หมาใครวะมาซ่า………….อยู่ได้!
หนอยแน่! ฟัดแมวกรูร้องจ้า…เจ็บมั้ย ลูกพ่อ?
เดี๋ยวเถอะจะทุบให้……….หลังหัก เชียวมรึง! ฯ

๏ เจ้าของหมาโผล่มา……..เห็นเข้า
ชะช่า มือสั่นเร่า…………..เร่งชี้
มาเล่นหมามีเจ้า…………..เข้าแล้ว ไหมล่ะ!
เก่งจริงมะมานี่……………มาซัด กะกรู! ฯ

๏ สองคนโดดหั่นห้ำ……..กาหล
ชกต่อยฟัดอลวน…………ฝุ่นฟุ้ง
ชาวบ้านเดือนร้อนจน……..ร้องระยำ ย่ำแย่
ผึ้งนั่งขำพุงพุ่ง……………กะว่า จะหยอดเพิ่ม (อีกสักเจ็ดพันล้านหยด) ฯ


Technorati Tags:

About ธุลีดิน

just wanna write and live simple life am I a dreamer ?

Posted on มีนาคม 11, 2010, in ชักม้าชมเมือง, poem. Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

การแสดงความเห็นถูกปิด

%d bloggers like this: