แก้วขวัญ

๏ เห่เอย..เจ้าขวัญแก้ว….สูญสิ้นแล้วเลิศมณี
ชีพกายมลายพลี…………สดุดีพิรญาณ

สองมือเจ้าเนียนนุ่ม………กอบมือกุมก็กรุ่นกานต์
สองตาผิแต้มตาล………..กุสุมาลย์วิไลเรียง

สองแขนสิแสนอ่อน……..อุ่นอกอ้อนประอรประเอียง
สองเท้าก็ก้าวเพียง……….ประพิมพ้นบิดาพิมาน

เพียงใจเจ้ากล้าแกร่ง…….จะยิ่งกว่าศิลามิปาน
หาญห้าวผิชายชาญ………บ่มิเปรียบมิเทียบทัน

สองมือเจ้าว่างเปล่า………กับสองเท้าเข้าประจัญ
หนึ่งกายก็สามัญ…………ไหนอาจสู้ประยุทธ์ประลัย

จึงเลือดละเลงหยาด……..ย้อมหยดสาดหทัยไท
แยกร่างพิราลัย…………..พิฆาตเธอผู้เทิดธรรม์ ฯ

๏ เสียงร้องเจ้าผ่าวแผ่วแล้วเลือนลับ
สิ้นสดับลาแล้วเจ้าแก้วขวัญ
เจ็บหัวใจปวดปร่าในจาบัลย์
หมื่นแสนกันแสงโศกวิโยกครวญ

อกพ่อเอ๋ย..

ต่อแต่นี้คงมีแต่เทวษ
จะนองเนตรน้ำตาอาลัยหวน
เคยหยอกเย้ายอยิ้มเจ้านิ่มนวล
แต่ตัวน้อยต้อยชวนชะอ้อนชม

นิ้วเจ้ายังแหย่ยื้อในมือพ่อ
พ่อก็คลอรอเย้าเฝ้าประหงม
เจ้าตัวน้อยค่อยเติบใหญ่พิไลภิรมย์
หวังคอยชมเจ้าเพลินจำเริญวัย

โอ้ว่า..อนิจจามาลาลับ
จะนานนับโศกทนจนปัจฉิมสมัย
นานนองร่ำสายน้ำตาโศกาลัย
ปิ่มหัวใจจะขาดแล้วเจ้าแก้วเอย ฯ

Picture : http://www.oknation.net/blog/waranin

About ธุลีดิน

just wanna write and live simple life am I a dreamer ?

Posted on ตุลาคม 21, 2008, in ไม่มีหมวดหมู่. Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

การแสดงความเห็นถูกปิด

%d bloggers like this: