นักเลงกลอนฯ : ราหูอมจันทร์

q_8643.jpg

โอ้จันทร์เจ้าสุกสว่างกลางเวหน
ทั่วสกลหมู่ดาวช่วยพราวแสง
ระยิบยับขับเคลื่อนเดือนแสดง
นาฏะแห่งคีตาตระการจันทร์

ให้ผู้คนแย้มยลบนโลกหล้า
นักกวีรจนาผกาฝัน
ให้คู่รักคล้องใจไว้ด้วยกัน
ให้คนจรหมายมั่นบุกบั่นไป

ใจหาย!

เห็นจันทร์เจ้ากลับเลือนมาเฟือนแสง
ราหูแฝงรางเงาเข้าเคลื่อนไหว
ค่อยกลืนเจ้าเข้าปากมากอุบาย
มันยักย้ายถ่ายเทด้วยเล่ห์มาร

โลกจึ่งร้อนกลับมืดลงชืดช้ำ
มันขย่ำคมเขี้ยวฝังแล้วสังหาร
มุ่งครอบครองทั่วเวิ้งจักรวาล
ล้วนทำลายด้วยสาธารณ์มารอบาย

มาเถิดพี่น้อง…

มาตะโกนกู่ร้อง!
มาช่วยกันตีฆ้องร้องป่าว!

ใครมีไม้คว้าไม้มาไวไว
ใครมีเกราะเคาะไม้ให้ดังดัง!

มาไล่มันออกไปให้ไกลพ้น
คืนสกลสุกสกาวครั้งคราวหลัง
คืนจันทร์เจ้าจากเงาที่เข้าบัง
กลับคืนยังราตรีนาฏะคีตาฯ

..

โฆษณา

About ธุลีดิน

just wanna write and live simple life am I a dreamer ?

Posted on พฤษภาคม 1, 2007, in นักเลงกลอนฯ. Bookmark the permalink. ใส่ความเห็น.

การแสดงความเห็นถูกปิด

%d bloggers like this: