ลมปลายปีก : รอบคอบ

“เฮ้ย! จอดทำไมวะกูกะลังรีบ!?” ผมร้องลั่นตอนไอ้เพื่อนซี้มันเบรคกึ๊ก หน้าผากโขกหมวกกันน็อกของมันดังป็อก!
“เดี๋ยวเซ่..มึงไม่เห็นไง!?” มันหันมาตะคอก
“เห็นไร?”
“ไอ้มอร์เตอร์ไซด์คันตะกี้” มันว่า “มันไม่น่าไว้ใจว้อย อาจเป็นพวกปาหินก็ได้!” มันว่า จากนั้นเข้าเกียร์หนึ่งออกตัว ไปสักพักมันหยุด!
“ทีนี้อะไร?” ผมถาม
“เดี๋ยวเซ่…มึงดู มึงดู” มันพยักเพยิด “มึงไม่มีหมวกระวังหน่อยแล้วกัน”
รถมอร์เตอร์ไซด์สีดำพุ่งฉิวผ่านเราไป ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไอ้เพื่อนจอมรอบคอบค่อย ๆ ออกตัว ไปสักแป็บมันหยุดอีก!
“หยุดอีกแล้!” ผมร้อง
“เออ..เจอมอร์เตอร์ไซด์ซ้อนท้ายต้องสงสัยไว้ก่อนว่าเป็นพวกปาหิน ระวังไว้ก่อนดีกว่าวัวหายแล้วล้อมคอก”
“เออ..เชิญมึงล้อมไปตามวัวของมึงเหอะ กูไปล่ะ” ผมยกขาขวาเหวี่ยงกลับหลัง ออกเดินจ้ำไปบนขอบทางปล่อยไอ้เพื่อนจอมรอบคอบมันไปตามทางของมัน
ค่ำวานผมกลับบ้านเดินผ่านบ้านมันเมียมันบอกยังไม่กลับบ้านไม่รู้ไปเถลไถลที่ไหน
ผมได้แต่ปลอบใจเมียมันไปตามประสา “นา..มันเป็นคนรอบคอบอีกไม่นานก็คงกลับถึงบ้านเองแหละ” แต่เอ…นั่นมันกี่วันมาแล้วหว่า..??
@ ร้านหนังสือประทีป : ต่างกันแค่เครื่องมือ