นิยาย : ล่าเพชรพนมรุ้ง

-31-
หัวหน้ากับดวงดาวเดินทางถึงหมู่บ้านรุ่งเช้าของอีกวัน พวกชาวบ้านกรูเข้ามาถามข่าวคราว ต่างโห่ร้องด้วยความยินดี ดวงดาวบรรเทาความโศกเศร้าไปบ้างแล้วครั้นถึงหมู่บ้านกลับร้องไห้ตลอดเวลา

นิยาย : ล่าเพชรพนมรุ้ง

-30-.
หมู่บ้านองครักษ์ตั้งอยู่บนเนินเขาพนมดงรักสลับซับซ้อนพรมแดนไทย-กัมพูชา มีประชากรประมาณ ๒๐๐ กว่าหลังคาเรือน ชาวบ้านดำรงชีวิตอยู่กับธรรมชาติ ปลูกผัก ปลูกพืช ไม่รู้จักเงินตรา หรือ การซื้อขาย การทำมาหากินของพวกเขาก็คือทำไว้เพื่อกินและแจกเพื่อนบ้าน

นิยาย : ล่าเพชรพนมรุ้ง

-28-
ยามบ่าย…
คนในรถฟอร์จูนเนอร์ยังคงติดตามไม่หยุดพัก
ใกล้เข้าทุกทีเขารู้สึกได้ นิ้วมือที่จับพวงมาลัยของเขาเริ่มสั่น เลือดจากบาดแผลหยุดไหลแล้วถึงไม่หยุดเขาก็ไม่สนใจ เขาเคยชินกับมันแล้ว เขาอยู่กับความเจ็บปวดมาตลอดชีวิต เรียนรู้ที่จะมีความสุขอยู่กับมัน มีมันเป็นเพื่อน ไม่เช่นนั้นก็จะถูกมันทำลาย
เขานี่แหละ…ที่เอาชนะมันได้

นิยาย : ล่าเพชรพนมรุ้ง

-26-
มือเปื้อนเลือดแห้งเป็นแผ่นแตกสะเก็ดจับพวงมาลัยฟอร์จูนเนอร์ เขาเอื้อมมือ หยิบเครื่องติดตามสัญญาณขึ้นมากดปุ่ม หน้าจอสีฟ้าสว่างวาบ รอสัญญาณ ชั่วครู่ภาพตำแหน่งของเขาปรากฏเป็นจุดเขียว เขากดปุ่มซูมเอ้าท์สองครั้งจุดกระพริบสีแดงโผล่ขึ้นในจอ
ไปได้ไกลทีเดียว เขาคิด โยนเครื่องติดตามสัญญาณลงบนเบาะข้างแล้วเหยียบคันเร่ง

นิยาย : ล่าเพชรพนมรุ้ง

-16-
ในเขตป่าทึบ  สรรพเสียงของป่าหยุดชะงักเมื่อเขาจ้ำเข้ามา  ในความเงียบเขาสัมผัสความรู้สึกมีสิ่งมีชีวิตคอยจ้องมองด้วยความสงสัยระแวดระวัง…