• Live&Write quietly..shuuuu...

  • RSS Life in a Day

    • กาลครั้งหนึ่งฯ ๒๕ ธันวาคม 13, 2009
    • ชักม้าชมเมือง : ปี้ป่น ธันวาคม 10, 2009
      ๑๏ เขาย่ำยีขี่ขย่มข่มเหง บรรเลงเพลงพิศวาสสังวาสสวรรค์ ทีละคนทีละหน้ามาพร้อมกัน ทีละคันทีละคลำถลำแทง ๒๏ แล้วจับแก้เปลือยกายสยายร่าง ก็ปลิวคว้างหว่างวารสานแสยง คนโน้นยีคนนี้หยิกมาพลิกแพลง ล้วนสำแดงวิสัยทัศน์วัดดีกรี ๓๏ เสร็จก็เอมกำซาบอาบวิมุติ วิเศษสุดกำหนัดโสมนัสศรี สะบัดร่างสร่างสอจรลี เสพบัดพลีคลี่ทรัพย์ระยับระยำ ๔๏ แล้วคนใหม่ก็มาดาหน้าใหม่ ตาชอนไชมือกุมขยุ […]
    • ชักม้าชมเมือง : ราชรถ ธันวาคม 6, 2009
      ๏ รอยสึกบนผิวยางเกรียมไหม้ ตัวถังแตกลายร่องสี กันชนโยกคลอนค่อนปี คลัทซีครืนครืดคราดคราง ๏ เลาะเลี้ยวเทียวทุ่งถิ่นประเทศ ทนเทวษเขตใดได้หมาง มุ่งมั่นบั่นบุกทุกที่ทาง ดินร้างขวางขวากยากยั้ง ๏ บำบัดทุกข์บำรุงสุขทั่วหล้า ซับน้ำตาเปื้อนหน้าเติมหวัง จากใหม่จวบเก่าเจียนพัง ราชรถยังคงระวาง ๏ รอยสึกฝังรอยลึกร่อง เบรกพร่องเพลาปัดขัดขวาง ยังพร้อมเยือนหนผจญทาง จะไปยืนข้า […]
    • The Note Book : จดหมายถึงนักเขียน (โคตร) หนุ่ม 2 ธันวาคม 6, 2009
    • คลื่นวรรณกรรม : 'เรื่องของเรา' 9 เรื่องสั้นสีอำพันจาก 9 นักเขียน (ต่อ) ธันวาคม 5, 2009
    • คลื่นวรรณกรรม : 'เรื่องของเรา' 9 เรื่องสั้นสีอำพันจาก 9 นักเขียน ธันวาคม 3, 2009
    • The Note Book : ลูกชิ้นลูกสุดท้าย ธันวาคม 1, 2009
    • ฮุฮิ : เรื่องจานอย่าจดจำ พฤศจิกายน 25, 2009
      เวลานั่งกินกันอย่างช้าช้า กลิ่นปลาร้ายังลอยไล้ปอยผม มือก็จับน่องไก่งับให้จม นั่นลาบแจ่วจิ้มจ่มน่าชมชิม จานกองนัวในกระมังอันกว้างใหญ่ นี่ตาใครล้างล่ะว่าไงหา เธอบอก "อิ่มแระพุงตึง อยากผึ่งตา ดูละครช่องห้ามาพอดี" ฉันโดดคว้าเหนี่ยวคอแล้วตีศอก "ก็ไหนบอก คราวหน้าตาเธอเล่า!" "ตาหน้าไง ตาหน้าอย่ามาเมา ล้างเร็วเข้า เอ้า! ละครช่องห้ามาพอดี […]
    • The Note Book : สแกนกรรม พฤศจิกายน 24, 2009
    • กาลครั้งหนึ่งฯ พฤศจิกายน 21, 2009

มืออันมั่นคง

สะบัดกระบี่เริงร่ายในสายพิรุณหยาดพิรุณพร่างเงากระบี่พรายท่าร่างพลิ้วไหวหมุนคว้างละอองน้ำกระเซ็นรอบกายเยือกเย็นในใจกลับรุ่มร้อน ….น้อมยินดีต้อนรับการเดินทางถึงช่วงสองของอัสสุบัลลังก์ศาสตราทักษะใช้กระบี่ขึ้นกับวันเวลาฝึกฝน มีดบินลี้ถ้ำฮวยไม่พลาดเป้านั่นเพราะมีดไม่เคยห่างมือท่าน แม้ยามว่างยังใช้มีดสลักรูปโฉมงามนางหนึ่ง
ซัดมีดบินย่อมต้องการความมั่นคงของมือ..ความมั่นคงที่มั่นคงยิ่งรจนาอักขระย่อมต้องการความมั่นคงของมือ..เป็นความมั่นคงที่หาใช่ความมั่นคงธรรมดา
พร่างพิรุณขาดสายกระบวนท่ากลับต่อเนื่องตามกันเพลิงใจระอุร้อน ปลายกระบี่กวัดไกวก่อเกิดตัวอักษรร้อยพัน
คารวะ-เมฆาล่องลอย-
@ น้ำตาอำนาจกระบี่ ภาคสอง (1)มรสุมยุทธจักร