• Live&Write quietly..shuuuu...

  • RSS Life in a Day

    • ความน่าจะคล้าวบนลีโอพุ่ม : เจ้านาย..โดดเดี่ยวผู้น่าหยิก พฤศจิกายน 5, 2009
    • กล่องเครื่องมือฯ : คำพึงระวัง (อภินันทนาการจากท่านสายที่เคารพรัก) พฤศจิกายน 5, 2009
      เกษียณ เก๊ก (วางท่า) กบฏ (ตามฉบับราชบัณฑิตยสถาน)(แต่บางฉบับ ‘กบฎ’ นี้ก็ความหมายเดียวกัน) กระปอดกระแปด กะบึงกะบอน กะหนุงกะหนิง (ตามฉบับราชบัณฑิตยสถาน)(แต่บางฉบับ ‘กระหนิงกระหนิง’ นี้ก็ความหมายเดียวกัน) กิจจะลักษณะ ขะมักเขม้น โครงเหล็ก ช็อก (หมดสติ) แดงก่ำ เดียดฉันท์ ทะนุถนอม ทิวทัศน์ เบรก ปรานี (ก. เอ็นดู, เผื่อแผ่) ปราณี (น. ผู้มีชีวิ […]
    • ตะวันส่องฉาย : เธอคงเป็นเหมือนกันใช่ไหม? พฤศจิกายน 1, 2009
      เธอคงเป็นเหมือนกันใช่ไหม..? นั่งในรถไฟฟ้า ไม่รู้เอาสายตาไว้ที่ใด ก็ก่อนนั้นเคยมีกันและกันใกล้ นั่งคุยกันไป..ตลอดทาง เธอคงเป็นเหมือนกันใช่ไหม..? แวะฟังดนตรีในสวนเมื่อตะวันจาง กลับไร้คนเคยนั่งข้าง ยิ่งฟังยิ่งอ้างว้างว้าเหว่ใจ เธอคงเป็นเหมือนกันใช่ไหม..? พลิกหนังสือทีละหน้า แต่สายตาไม่เห็นอะไร เพียงเพราะว่าคนซื้อให้ ไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ อีกต่อไป เธอคงเป็นเหมือนกันใ […]
    • เรไรร่อนร้อง : หวังจะมีสักวันเธอหันมา ตุลาคม 31, 2009
      ๑๏ นาฏะอักษรานี้พี่ให้เจ้า ทุกค่ำเช้าครุ่นจิตพิสมัย เพียรแรมร่อนจรเร่ระเหไป ควะคว้างในครุวรรณสีทันดร ๒๏ หวังกอบเก็บเก็จวลีมาพลีให้ แทนดอกไม้ลัดดามาลย์หมั้นสมร ทุกเช้าค่ำร่ำเร่คเนจร เพียงอักษรพจนามาจำนรรจ์ ๓๏ แม้นหมายมั่นฉันจิตพิศวาส อย่านิราศอย่างเคยเลยจอมขวัญ ไม่เห็นนิดคิดค้อนเป็นค่อนวัน กระไรกันกรรมหลากหนอยากนาน ๔๏ แม้นคนดีมีใจให้สักนิด หมายปลงจิตปรานีไมตร […]
    • เรไรร่อนร้อง : ขอรักคืนมา ตุลาคม 28, 2009
      ขอ เรื่องหลังยังอยู่ไม่รู้ล่วง ขอ ลมลวงพัดเลยระเหยหาย ขอ หอมอวลอักษรามาโชยชาย ขอ แมกไม้มิตรภาพอาบใจจำ รัก ไมตรีมิจางอย่างวันเก่า รัก เรื่องราวหลากถ้วนล้วนยวนขำ รัก ถักสานถากรอยนั่งร้อยคำ รัก เรียงร่ายเริงร่ำระบำความ คืน ค่ำนี้เดือนมืดมาชืดช้ำ คืน เยือนย้ำย่ำใจให้เข็ดขาม คืน เงียบเหงาเศร้าอยู่ทุกครู่ยาม คืน เคลื่อนข้ามท่ามไหวในเอกา มา จำเรียงเพียงถ้อยละห้อยหว […]
    • Ano : ซำหม้อลงจอกระดาษ ตุลาคม 23, 2009
    • The Note Book : จดหมายถึงนักเขียน (โคตร) หนุ่ม ตุลาคม 19, 2009
      พี่ท่านขอรับ ช่วยตอบทีว่านานเท่าไรแล้วหลังจากจดหมายฉบับสุดท้ายสะบัดก้นจากตู้ prateep มาหล่นแหมะลงตู้ kratom แลกี่ครั้งแล้วที่เจ้าดิลล์มันรับจดหมายกลับหายเงียบฉี่ (ที่ไม่ใช่ไปฉี่) ใจนั้นใคร่เขียนอยู่ดอกขอรับ อยากเขียนจดหมายเป็นประจำอย่าง 'จดหมายจากนักเขียนหนุ่ม' ของท่านหนก อยากส่งจดหมายลายมือบอกท่านป้าวนิดาว่าหลานน้อยคนนี้ยังคิดถึง (แต่ก็เกรงท่านอ่า […]
    • เรไรร่อนร้อง : เราหาใช่กวีดอกที่รัก ตุลาคม 11, 2009
      ๏ ไม่มีบทกวีดอกที่รัก เราเพียงถักสานทอก่อไยฝัน เรื่อยอักษรเรียงถ้อยร้อยรำพัน ผ่านคืนวันเพียงพร่ำประคำกรอง ๏ ไยเรียกว่ากวีเล่าที่รัก เราประจักษ์โลกเปล่านั้นเศร้าหมอง เราเติมคำแทนร่ำน้ำตานอง แปลงเสียงร้องโศกสลดเป็นบทกลอน ๏ ใครเล่าคือกวีนะที่รัก เขาอุทิศใจภักดิ์ในอักษร เขายืนยันก้าวย่างหนทางจร เขาทุกข์ร้อนเมื่อโลกถูกไฟรุม ๏ เราหาใช่กวีดอกที่รัก เราเพียงนักร่ำระ […]
    • คลื่นวรรณกรรม : ๑๐๐ ปีเกิด ไม้ เมืองเดิม นักเขียนใจ "นักเลง" ตุลาคม 10, 2009
      บทความโดย พีรยา อัชฌา จาก ศิลปวัฒนธรรม วันที่ 01 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ปีที่ 26 ฉบับที่ 09 ปี ๒๕๔๘ นี้นับเป็นปีสำคัญสำหรับวงวรรณกรรมไทย เนื่องจากเป็นวาระครบรอบ ๑๐๐ ปีเกิดของนักเขียนไทยหลายคนที่มีผลงานสำคัญฝากไว้เป็นมรดกทางวรรณศิลป์ของไทย หนึ่งในนักเขียนนี้คือไม้ เมืองเดิม อันเป็นนามปากกาของก้าน พึ่งบุญ ณ อยุธยา ผู้มีผลงานเรื่องสั้นและนวนิยายรวมกว่า ๓๐ เรื่อง๑ ที […]
    • สะบายดี (นะ) หลวงพระบาง : คำนิยม ตุลาคม 7, 2009

อิล่อยป้อยแอ : มิตรร่วมทาง

ใต้เท้าขอรับ
จดหมายฉบับแล้ว กระผมเรียนใต้เท้าเรื่องมิ่งมิตรผู้หนึ่งค้างไว้ 
ด้วยกระผมบังเอิญอ่านพบคำท่านผู้เป็นนักเขียนอุโฆษนามแห่งสยามประเทศในยุคถัดกาละจากใต้เท้าและกระผมอีกช่วงเวลาหนึ่ง  ท่านกล่าวไว้ว่า “มิตรแท้เป็นสิ่งสำคัญข้อต้นในทางของการประพันธ์” หนต้นกระผมแคลงอยู่ว่ามิตรมาเกี่ยวข้องอันใดกับผู้ซึ่งคเนจรไปบนมรรคาแห่งประพันธการกันหนอ

อิล่อยป้อยแอ : มิตรใหม่

ใต้เท้าขอรับ
วันนี้ที่สำนักไม่มีเสวนา  กระผมซึ่งปกติรับงานดูแลสถานที่ จัดเตรียมโต๊ะเก้าอี้  ทั้งสำหรับแขกที่มาเข้าร่วมฟังในห้องประชุมและรับรองอภิปรายากรทั้งหลาย กระทั่งห้องพักทานของว่าง  จนถึงเก็บกวาดหลังการเสวนาเสร็จสิ้น

อิล่อยป้อยแอ : ปีนเขา

ใต้เท้าขอรับ
กระผมนั่งคุยกับสหายสำนักท่านหนึ่ง  เปรยให้ฟังเรื่องเสียดายที่สหายบางท่านผู้มีฝีมือทางขีดเขียนต้องมามีอันหยุดเขียนเสีย ท่านพยายามคะยั้นคะยอชักชวนครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ไม่เป็นผล

อิล่อยป้อยแอ : วัตถุโบราณ

ใต้เท้าขอรับ
วันเวลาผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน กระผมเข้าสำนักร่วมเดือน  เขียนจดหมายมายังใต้เท้าฉบับนี้เป็นฉบับที่สิบสอง  บั้นต้นตั้งใจไว้ว่าจะเขียนทุกวัน  แต่บางวันอ่อนเพลียเป็นกำลัง  หลายครั้งขี้เลื่อยในกะโหลกกระผมไม่ยอมทำงานเอาเสียเลย  จึงจดหมายมาหาใต้เท้าด้วยจำนวนฉบับห่างไกลไปจากจำนวนวันเสียปานนั้น

อิล่อยป้อยแอ : อุทิศตน

ใต้เท้าขอรับ
เกล้ากระผมขอประทานโทษที่หายหัวไม่ส่งข่าวคราวเสียหลายเพลา  เป็นด้วยสำนักเริ่มจะคึกคักขึ้นมา  มีการจัดเสวนาสุดสัปดาห์เป็นครั้งสองแล้วขอรับ  เหล่าสหายนักหัดเขียนแวะเวียนขึ้นเวทีสำแดงลิขิตทัศน์อย่างครื้นครึก