อิล่อยป้อยแอ : มิตรร่วมทาง

ใต้เท้าขอรับ
จดหมายฉบับแล้ว กระผมเรียนใต้เท้าเรื่องมิ่งมิตรผู้หนึ่งค้างไว้ 
ด้วยกระผมบังเอิญอ่านพบคำท่านผู้เป็นนักเขียนอุโฆษนามแห่งสยามประเทศในยุคถัดกาละจากใต้เท้าและกระผมอีกช่วงเวลาหนึ่ง  ท่านกล่าวไว้ว่า “มิตรแท้เป็นสิ่งสำคัญข้อต้นในทางของการประพันธ์” หนต้นกระผมแคลงอยู่ว่ามิตรมาเกี่ยวข้องอันใดกับผู้ซึ่งคเนจรไปบนมรรคาแห่งประพันธการกันหนอ

อิล่อยป้อยแอ : มิตรใหม่

ใต้เท้าขอรับ
วันนี้ที่สำนักไม่มีเสวนา  กระผมซึ่งปกติรับงานดูแลสถานที่ จัดเตรียมโต๊ะเก้าอี้  ทั้งสำหรับแขกที่มาเข้าร่วมฟังในห้องประชุมและรับรองอภิปรายากรทั้งหลาย กระทั่งห้องพักทานของว่าง  จนถึงเก็บกวาดหลังการเสวนาเสร็จสิ้น

อิล่อยป้อยแอ : ปีนเขา

ใต้เท้าขอรับ
กระผมนั่งคุยกับสหายสำนักท่านหนึ่ง  เปรยให้ฟังเรื่องเสียดายที่สหายบางท่านผู้มีฝีมือทางขีดเขียนต้องมามีอันหยุดเขียนเสีย ท่านพยายามคะยั้นคะยอชักชวนครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ไม่เป็นผล

อิล่อยป้อยแอ : วัตถุโบราณ

ใต้เท้าขอรับ
วันเวลาผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน กระผมเข้าสำนักร่วมเดือน  เขียนจดหมายมายังใต้เท้าฉบับนี้เป็นฉบับที่สิบสอง  บั้นต้นตั้งใจไว้ว่าจะเขียนทุกวัน  แต่บางวันอ่อนเพลียเป็นกำลัง  หลายครั้งขี้เลื่อยในกะโหลกกระผมไม่ยอมทำงานเอาเสียเลย  จึงจดหมายมาหาใต้เท้าด้วยจำนวนฉบับห่างไกลไปจากจำนวนวันเสียปานนั้น

อิล่อยป้อยแอ : อุทิศตน

ใต้เท้าขอรับ
เกล้ากระผมขอประทานโทษที่หายหัวไม่ส่งข่าวคราวเสียหลายเพลา  เป็นด้วยสำนักเริ่มจะคึกคักขึ้นมา  มีการจัดเสวนาสุดสัปดาห์เป็นครั้งสองแล้วขอรับ  เหล่าสหายนักหัดเขียนแวะเวียนขึ้นเวทีสำแดงลิขิตทัศน์อย่างครื้นครึก