ฌอง-มารี กุสตาฟ เลอ เคลซีโอ โนเบลวรรณกรรม 2008

จาก : มติชนออนไลน์
  
ก่อนหน้านี้ชื่อของนักประพันธ์เมืองน้ำหอมอย่าง ฌอง-มารี กุสตาฟ เลอ เคลซีโอ (Jean-Marie Gustave Le Clezio) หรือ J.M.G. Le Clezio คงจะไม่ค่อยคุ้นหูเราๆ-ท่านๆ มากนัก
แต่หลังจากนี้อาจจะได้รู้จักผู้ชายมากขึ้น จากสื่อต่างๆ ทั่วโลกที่จะช่วยเผยทั้งตัวตนและผลงานของเขา
เพราะเลอ เคลซีโอ เจ้าของวาทะที่ว่า ภาษาฝรั่งเศสเป็นขุมทรัพย์มูลค่ามหาศาลทางความรู้สึกของเขา คือนักประพันธ์ชาวฝรั่งเศสคนล่าสุด ซึ่งได้รับรางวัลคัดสรรอันทรงเกียรติอย่าง รางวัลโนเบล สาขาวรรณกรรม ตามรอยรุ่นพี่ชาติเดียวกันอีก 13 คนมาติดๆ
เลอ เคลซีโอ เกิดเมื่อปี ค.ศ.1940 ในวัยเยาว์ชีวิตของเขาผูกติดกับการเดินทาง เพราะครอบครัวของเขาโยกย้ายถิ่นฐานอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นนิว เม็กซิโก, แอฟริกา หรือแม้แต่เกาะกลางทะเลอย่างมอริเชียส มีอยู่ช่วงหนึ่งที่พ่อของเลอ เคลซีโอ กำลังไล่ตามความฝันของตัวเอง เขา แม่ และพี่ชาย จึงตัดสินใจเดินทางไปที่ไนจีเรียและใช้ชีวิตอย่างมีความสุข เขาได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ มากมายโดยไม่ต้องศึกษาจากโรงเรียน (เคยพรรณนาชีวิตช่วงนี้ไว้ใน Onitsha นวนิยายกึ่งอัตชีวประวัติของเขา เมื่อปี 1991) แต่วิถีส่วนใหญ่ของครอบครัวนี้คือ เมืองนีซ [...]

โรงเรียนวิชาหนังสือ

http://www.manager.co.th/Daily/ViewNews.aspx?NewsID=9510000065367

พลังเขียน-อ่าน…สร้างชาติเกาหลี

http://www.matichon.co.th/matichon/view_news.php?newsid=01ent01130951&sectionid=0105&day=2008-09-13

สันติสุข โสภณสิริ

จากเว็บ : ประพันธ์สาส์น
“สันติสุข  โสภณสิริ” เป็นนักเขียนที่มีความรู้ความสามารถมากมายหลายด้าน นอกจากเขียนและแปลหนังสือแล้ว  ก็ยังเป็นทำงานร่วมกับมูลนิธิแพทย์แผนไทย  และเป็นนักเคลื่อนไหวทางสังคมตัวยงคนหนึ่งอีกด้วย แต่ถึงอย่างไรผลงานเขียนของเขาก็ยังทรงคุณค่าจนคว้ารางวัลเซเว่นบุ๊คอะวอร์ด มาถึงสองเล่มด้วยกัน นับได้ว่าผลงานเขียนของเขาเป็นแบบอย่างที่ดี  และมีคุณค่าทั้งในแง่วรรณกรรมและงานวิจัย  ในขณะที่บ้านเมืองเราหานักเขียนที่ทุ่มเทงานในด้านอุดมคติแบบนี้ยากขึ้นทุกที
เริ่มต้นเขียนหนังสือได้อย่างไร
             ก่อนอื่นก็ต้องเริ่มจากการอ่านก่อน คนเราจะเขียนหนังสือได้ก็ต้องผ่านการอ่าน  ส่วนการแปลนั้นตามมาทีหลัง  จำได้ว่าครั้งแรกที่เริ่มอ่านหนังสือที่ไม่ใช่หนังสือเรียนก็ตอน ป.4 เรียนอยู่ที่โรงเรียนสตรีสมบูรณ์วิทยา แล้วที่โรงเรียนก็มีห้องสมุด เด็ก ๆ เราก็จะอ่านนิทานเป็นหลัก แล้วก็มีห้องสมุดของวัดอนงค์คารามซึ่งถือว่าเป็นจุดสำคัญที่ทำให้เราสนใจด้านงานเขียนเรื่องพระพุทธศาสนาขึ้นมา เพราะว่าวัดอนงค์เขามีห้องสมุดประชาชนที่ใหญ่มาก  ที่สนใจพระพุทธศาสนามาตั้งแต่เด็กก็เพราะว่าเราเป็นหลานของสมภารเจ้าวัด แล้วก็ไปเรียนพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ ตั้งแต่สมัย ป.5 เคยอ่านมิลินทปัญหามาตั้งแต่เด็ก เพราะอ่านง่ายแล้วก็เป็นเรื่องที่สนุก       ด้วยเหตุนี้ก็เลยผูกพันกับหนังสือและพระพุทธศาสนามาตั้งแต่เด็ก  ส่วนเรื่องเขียนหนังสือนั้น เริ่มตั้งแต่ตอนเรียนเขาจะให้เขียนเรียงความซึ่งตัวเองก็เขียนแต่ยังไม่มีจุดเด่นอะไรมาก  งานเขียนหลัก ๆ ที่เริ่มเขียนจริง ๆเลยก็คือตอนอยู่ที่สวนกุหลาบตอน มศ.2 เป็นกิจกรรมวิชาภาษาไทยของโรงเรียน เป็นงานเขียนที่เป็นบทกวี ชื่อว่า “มธุรสกวี” ซึ่งจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องการทความดี แง่คิดเกี่ยวกับธรรมมะ เพราะว่าเราอยู่กับวัดมาตลอด  ซึ่งตอนนั้นได้เป็นบรรณาธิการ   และเป็นงานชิ้นแรกที่ได้จัดพิมพ์เป็นเล่ม  ปัจจุบันนี้ก็น่าจะยังมีเก็บไว้อยู่ในโรงเรียนสวนกุหลาบ
พอมาอยุ่ มศ. 3 ก็เริ่มมาทำกิจกรรมเกี่ยวกับสังคมศาสตร์  เขาก็จะเริ่มให้มีการไฮปาร์ค วิจารณ์การเมือง  [...]