Blog Archives
ฮุฮิ : สารภาพ
รถเคลื่อนไปข้างหน้า
สายลมจากนอกหน้าต่างพัดแรง
หยดน้ำเกาะข้างแก้ม
เธอใช้หลังมือปาดแผ่วด้วยความสงสัย
หรือน้ำตาเธอหยดไหล
ความรักคงเป็นเช่นนี้เอง
ที่ความรักมอบให้มีแต่น้ำตา..
ฉันหันมองด้วยความห่วงใย
คงเป็นฉันนั่นเองที่ทำให้แก้มเธอชื้น
คงเป็นฉันนั่นเองที่ทำให้แววตาใสเต็มด้วยคำถาม
คงเป็นฉันนั่นเอง…
ฉันสัญญาต่อแต่นี้จะไม่เผลอหลับ(อีกแระ)
-คนเก้าอี้ข้างหน้า-
Technorati Tags: ขำก้นขัน