รถเคลื่อนไปข้างหน้าสายลมจากนอกหน้าต่างพัดแรง
หยดน้ำเกาะข้างแก้มเธอใช้หลังมือปาดแผ่วด้วยความสงสัยหรือน้ำตาเธอหยดไหล ความรักคงเป็นเช่นนี้เองที่ความรักมอบให้มีแต่น้ำตา..
ฉันหันมองด้วยความห่วงใยคงเป็นฉันนั่นเองที่ทำให้แก้มเธอชื้นคงเป็นฉันนั่นเองที่ทำให้แววตาใสเต็มด้วยคำถาม
คงเป็นฉันนั่นเอง…
ฉันสัญญาต่อแต่นี้จะไม่เผลอหลับ(อีกแระ)
-คนเก้าอี้ข้างหน้า-
Technorati Tags: ขำก้นขัน
Filed under: ฮุฮิ | Tagged: ขำก้นขัน | 3 Comments »
