Blog Archives

ฮุฮิ : สารภาพ

รถเคลื่อนไปข้างหน้า
สายลมจากนอกหน้าต่างพัดแรง

หยดน้ำเกาะข้างแก้ม
เธอใช้หลังมือปาดแผ่วด้วยความสงสัย
หรือน้ำตาเธอหยดไหล 
ความรักคงเป็นเช่นนี้เอง
ที่ความรักมอบให้มีแต่น้ำตา..

ฉันหันมองด้วยความห่วงใย
คงเป็นฉันนั่นเองที่ทำให้แก้มเธอชื้น
คงเป็นฉันนั่นเองที่ทำให้แววตาใสเต็มด้วยคำถาม

คงเป็นฉันนั่นเอง…

ฉันสัญญาต่อแต่นี้จะไม่เผลอหลับ(อีกแระ)

-คนเก้าอี้ข้างหน้า-

Technorati Tags:
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.