สะบายดี (นะ) หลวงพระบาง : คำนิยม

จินนี่  
สวัสดีเช้าวันจันทร์จ้า ท่านดิน

อ่านแล้ว ประหนึ่งโดยสารออกเดินทางไปด้วยกัลล์

อืมม์…เปลี่ยนฉากเยือนสถานที่ใดหนแรก รู้สึกตื่นตาตื่นใจ
เปิดมุมมองกับทัศนียภาพอันงดงาม เรียนรู้วัฒนธรรมต่างกัน
ท่องเที่ยวไป เพื่อหาแรงบันดาลใจ และเขียนบันทึกการเดินทางเนาะ

ด้วยรอยยิ้มจ้า
จินนี่เอง

เรไรร่อนร้อง : ฤดีใด

มองนภาประหนึ่งตะวันจะรอน
คละคลุ้งคละเคล้าระบำละคร ระคนกัน
เมฆประเลงบทเพลงประดับ ณ วัน
ทะมึนหม่นมิดสถิตมิทัน ก็พลันจาง

The Note Book : ทางสายกลอน

ค่ำ(อีก)แล้วสวัสดิ์ขอรับทั่นสายที่เคารพรัก

ลายกลอนท่านเดินทางมาถึงอีกโค้งหนึ่งแล้ว ผูกสัมผัสในโยงสลับสับสัมผัสเสียงพยัญชนะ-เสียงสระชวนหวามไหว ‘แรกหวานล้ำคำพรอดใช้ออดอ้อน’

ชักม้าชมเมือง : สังวาสเทวษเปรต..อาดูร

๏ ปรือตากระหยิ่มปลื้ม..เปรมใจ
เอมร่าอุระไกว…………..หื่นกล้ำ
ขาหางกระหวัดไว……..ว่ายแหวก ทุรธาร
ชาญเชิงสมพาสช่ำ………พาลเชี่ยว ผสมพันธุ์ ฯ

กล่องเครื่องมือ ฯ : Jason Pinter-ผิดเป็นครู

โดย : บงกช

คุณต้องเขียนเหมือนเป็นนักอ่าน เพราะหากข้อความตรงหน้าไม่สามารถสะกดให้คุณนั่งเขียนต่อไปได้ ผู้อ่านก็จะไม่ถูกสะกดให้พลิกหน้ากระดาษต่อไป