กระบี่..สายหมอก..จอกชา : ยูไลพันกร

เรื่องที่ข้าพเจ้าคิดกล่าว..

เป็นเรื่องเมื่อครั้งความดีงามและความชั่วร้ายยังไม่แยกจากกัน 
เวลานั้นนิยายปรัมปรายังเป็นเรื่องจริง
คำสาปแช่งยังคงความศักดิ์สิทธิ์เหมือนดังเปลวเพลิงที่ร้อนแรง 
ดวงแสงแห่งสุริยเทพหาได้แรงร้อนไปกว่าเพลิงแค้นในใจผู้คน
ที่นั่นจึงมีแต่ราตรีกาล  เวลากลับเป็นเพียงสถานที่หนึ่งซึ่งเงียบสงัด
อบอวนไปด้วยหมอกควัน