ความว่างในระนาบ : ชีวิตสั้น..ศิลปะยืนยาว

เช้านี้ข้าพเจ้าขอทำตัวเป็นนักโพสท์ในตระกูล ‘Post Modern’ เสียหน่อย  โดยการจิ้มอักษรตนแต่พอกล้อมแกล้ม แล้วอาศัยงานงาม ๆ สอดไส้..ใส่มาทั้งกระบิ ดูแล้วเพิ่มสง่าราศีไม่เบา..

สหายพี่สามห่างหายไปนาน  ครั้นพอมีเวลายังอุตสาหะรื้อค้นข้อมูลใส่ชะลอมมากำนัลเป็นผลไม้อักษรอุดมด้วยเบต้าสาม เพิ่มริ้วรอยหยักให้กองขี้เลื่อยในกะโหลกกลวง ๆ ของผู้น้อย..อืมม์..ไม่เบา..

เราคุยกันด้วยเรื่องของคำ ‘ชีวิตสั้น ศิลปะยืนยาว’

เชิญทักศนาขอรับ