Category Archives: นักเลงกลอนฯ
แนบตัก
๏ กลับมาแล้วคนดีตรงที่เก่า
กรุ่นลมเช้าชะน้ำค้างอย่างเหงาหงอย
หวังยังห่างรางเลือนยังเลื่อนลอย
กลับมาร้อยมาลัยรักแทบตักเธอเพราะหน้าที่หน่วงย้ำจึงจำพราก
กี่แสนยากหยัดสู้อยู่เสมอ
อธรรมหยันหยาบใหญ่ใฝ่บำเรอ
มันปรนเปรอพวกผองเข้าครองเมืองหากละไว้อีกไม่นานจะผลาญชาติ
เมาอำนาจฟาดเงินเพลินทุกเรื่อง
หลอกภาพฉายฟายฟุ้งว่ารุ่งเรือง
แท้หมกเบื้องหลังทำระยำเลวเพราะหน้าที่ประชาชนบนแผ่นดิน
หากมิสิ้นลมหายใจกายแหลกเหลว
กี่ดงแดดแผดกล้าฝ่าเพลิงเปลว
จักราญเลวโรมรันให้บรรลัยยังยาวนานยืดเยื้ออย่าเบื่อหน่าย
มั่นใจหมายมุ่งฝันวันฟ้าใส
มิช้านานประชาชนจักชิงชัย
นักการเมืองจังไรไร้แผ่นดินกลับมาแล้วคนดียังที่พัก
ขอหนุนตักพักผ่อนพอร้อนสิ้น
จักกลับไปรวมพลลบมลทิน
ให้แผ่นดินไทยคืนแผ่นดินธรรม ฯDrawing : อังคาร กัลยาณพงศ์
