รำพึง : ในม่านฝน

ฝนโปรยสายมาแต่เย็นวาน
เช้าแล้วยังเห็นเพียงเงาหม่นมัว
กางเขนน้อยผลุบโผอยู่ใต้พุ่มใบไม้
ไม่มีเสียงแจ้วที่เคยร้อง

พวกเพื่อน ๆ ของฉันจะเป็นอย่างไรกันบ้างนะ?

..