• Live&Write quietly..shuuuu...

  • RSS Life in a Day

    • กาลครั้งหนึ่งฯ พฤศจิกายน 21, 2009
    • Talk2Win : เสียงจากโพ้นฟ้ากับเดอะแมจิกดราก็อน พฤศจิกายน 18, 2009
    • จดหมายจากดาวสีดิน : เพื่อเก็บเธอไว้..ตลอดไป พฤศจิกายน 9, 2009
    • ความน่าจะคล้าวบนลีโอพุ่ม : เจ้านาย..โดดเดี่ยวผู้น่าหยิก พฤศจิกายน 5, 2009
    • กล่องเครื่องมือฯ : คำพึงระวัง (อภินันทนาการจากท่านสายที่เคารพรัก) พฤศจิกายน 5, 2009
      เกษียณ เก๊ก (วางท่า) กบฏ (ตามฉบับราชบัณฑิตยสถาน)(แต่บางฉบับ ‘กบฎ’ นี้ก็ความหมายเดียวกัน) กระปอดกระแปด กะบึงกะบอน กะหนุงกะหนิง (ตามฉบับราชบัณฑิตยสถาน)(แต่บางฉบับ ‘กระหนิงกระหนิง’ นี้ก็ความหมายเดียวกัน) กิจจะลักษณะ ขะมักเขม้น โครงเหล็ก ช็อก (หมดสติ) แดงก่ำ เดียดฉันท์ ทะนุถนอม ทิวทัศน์ เบรก ปรานี (ก. เอ็นดู, เผื่อแผ่) ปราณี (น. ผู้มีชีวิ […]
    • ตะวันส่องฉาย : เธอคงเป็นเหมือนกันใช่ไหม? พฤศจิกายน 1, 2009
      เธอคงเป็นเหมือนกันใช่ไหม..? นั่งในรถไฟฟ้า ไม่รู้เอาสายตาไว้ที่ใด ก็ก่อนนั้นเคยมีกันและกันใกล้ นั่งคุยกันไป..ตลอดทาง เธอคงเป็นเหมือนกันใช่ไหม..? แวะฟังดนตรีในสวนเมื่อตะวันจาง กลับไร้คนเคยนั่งข้าง ยิ่งฟังยิ่งอ้างว้างว้าเหว่ใจ เธอคงเป็นเหมือนกันใช่ไหม..? พลิกหนังสือทีละหน้า แต่สายตาไม่เห็นอะไร เพียงเพราะว่าคนซื้อให้ ไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ อีกต่อไป เธอคงเป็นเหมือนกันใ […]
    • เรไรร่อนร้อง : หวังจะมีสักวันเธอหันมา ตุลาคม 31, 2009
      ๑๏ นาฏะอักษรานี้พี่ให้เจ้า ทุกค่ำเช้าครุ่นจิตพิสมัย เพียรแรมร่อนจรเร่ระเหไป ควะคว้างในครุวรรณสีทันดร ๒๏ หวังกอบเก็บเก็จวลีมาพลีให้ แทนดอกไม้ลัดดามาลย์หมั้นสมร ทุกเช้าค่ำร่ำเร่คเนจร เพียงอักษรพจนามาจำนรรจ์ ๓๏ แม้นหมายมั่นฉันจิตพิศวาส อย่านิราศอย่างเคยเลยจอมขวัญ ไม่เห็นนิดคิดค้อนเป็นค่อนวัน กระไรกันกรรมหลากหนอยากนาน ๔๏ แม้นคนดีมีใจให้สักนิด หมายปลงจิตปรานีไมตร […]
    • เรไรร่อนร้อง : ขอรักคืนมา ตุลาคม 28, 2009
      ขอ เรื่องหลังยังอยู่ไม่รู้ล่วง ขอ ลมลวงพัดเลยระเหยหาย ขอ หอมอวลอักษรามาโชยชาย ขอ แมกไม้มิตรภาพอาบใจจำ รัก ไมตรีมิจางอย่างวันเก่า รัก เรื่องราวหลากถ้วนล้วนยวนขำ รัก ถักสานถากรอยนั่งร้อยคำ รัก เรียงร่ายเริงร่ำระบำความ คืน ค่ำนี้เดือนมืดมาชืดช้ำ คืน เยือนย้ำย่ำใจให้เข็ดขาม คืน เงียบเหงาเศร้าอยู่ทุกครู่ยาม คืน เคลื่อนข้ามท่ามไหวในเอกา มา จำเรียงเพียงถ้อยละห้อยหว […]
    • Ano : ซำหม้อลงจอกระดาษ ตุลาคม 23, 2009
    • The Note Book : จดหมายถึงนักเขียน (โคตร) หนุ่ม ตุลาคม 19, 2009
      พี่ท่านขอรับ ช่วยตอบทีว่านานเท่าไรแล้วหลังจากจดหมายฉบับสุดท้ายสะบัดก้นจากตู้ prateep มาหล่นแหมะลงตู้ kratom แลกี่ครั้งแล้วที่เจ้าดิลล์มันรับจดหมายกลับหายเงียบฉี่ (ที่ไม่ใช่ไปฉี่) ใจนั้นใคร่เขียนอยู่ดอกขอรับ อยากเขียนจดหมายเป็นประจำอย่าง 'จดหมายจากนักเขียนหนุ่ม' ของท่านหนก อยากส่งจดหมายลายมือบอกท่านป้าวนิดาว่าหลานน้อยคนนี้ยังคิดถึง (แต่ก็เกรงท่านอ่า […]

สะบายดี (นะ) หลวงพระบาง : คำนิยม

จินนี่  
สวัสดีเช้าวันจันทร์จ้า ท่านดิน

อ่านแล้ว ประหนึ่งโดยสารออกเดินทางไปด้วยกัลล์

อืมม์…เปลี่ยนฉากเยือนสถานที่ใดหนแรก รู้สึกตื่นตาตื่นใจ
เปิดมุมมองกับทัศนียภาพอันงดงาม เรียนรู้วัฒนธรรมต่างกัน
ท่องเที่ยวไป เพื่อหาแรงบันดาลใจ และเขียนบันทึกการเดินทางเนาะ

ด้วยรอยยิ้มจ้า
จินนี่เอง

สวรรค์เสก
ความเห็นที่ 8

ตอบโดย สิญจน์ สวรรค์เสก   เมื่อ: 2009-01-19 17:06:34 

“การพบระหว่างเดินทางคืออะไร? เพื่ออะไร?”

โอ้…เยาวมิตรแห่งฉัน

เธอคงซุกตัวเร้นกายอยู่ในขนำน้อยนานไปแล้ว…นานจนลืมไปว่าในวิถีเมืองใหญ่ บนถนนที่คลาล่ำไปด้วยผู้คนที่ล้วนแต่ซ่อนความโดดเดี่ยวเอาไว้ในจิตวิญญาณเหมือนๆ กันนั้น การผ่านพบมิใช่เพื่อจะผูกพันกันเลยเกลอเอ๋ย

อย่าเลย…อย่า

เธออย่าได้นำเอาความเจ้าชู้ของแสงแดด หรือแม้แต่ลำแสงนวลเย็นแห่งเมตตาของดวงจันทร์ ที่พร้อมจะแบ่งปันน้ำมิตรไมตรีให้คน สัตว์ และสิ่งของประดามีบนพื้นพิภพเยี่ยงเธอ ที่ได้แบ่งปันออกไปแล้วนั้น โปรดอย่าหวั่นว่าดอกกุหลาบตามรายทาง ไยมิทอดเกษรขึ้นมาหาดวงอาทิตย์ที่อบอุ่นแลดวงจันทร์ที่อ่อนหวานนุ่มนวลด้วยเล่า – อย่า อย่าเลยเยาวมิตรแห่งฉัน เธออย่าได้คิดเช่นนั้น

โอ้ววว เย่ห์

อาเมน 

ตอบโดย น็อต   เมื่อ: 2009-01-22 22:44:44 
อ่านแล้ว นึกถึงรถไฟชั้น สาม
ทุกครั้งที่มีการจอดป้ายตามสถานี
มี เด็กและผู้ใหญ่ ขึ้นมาขายของ มาไว และไปไว
( ตังทอนถูกเตรียมมาเหมือนรู้ว่าคนซื้อให้ธนบัตรอะไร)

รอตอนที่ 5 ครับ

ตอบโดย นาเดีย   เมื่อ: 2009-01-24 08:50:04 
อ่านบทความท่านธุลีดิน อ่านไปล้นไป เรื่องน้ำอุ่น..
คิดว่าถ้าเป็นตัวเองเจอจะทำอย่างไร

ท่าทางการเดินทางทริปนี้ของท่านธุลีดิน จะมีการผจญภัยกันอีกเพียบ
คอยอ่านและลุ้นอยู่ค่ะ

ยังรู้สึกดีใจที่ ตัดสินใจเดินทางผ่านสะพานมิตรภาพไทยลาว
เพราะนั่งเรือนานจัง ว่ายน้ำก็ไม่เป็น

แล้วก็เดินทางปลายเดือน มกราคม คงไม่หนาวมากแล้ว
ขอบคุณท่านธุลีดินดิน ที่นำประสบการณ์จริงมาเล่า

จะได้เตรียมตัวเตรียมใจ ไว้ล่วงหน้าสำหรับหลายอย่าง

ตอบโดย สายลม   เมื่อ: 2009-01-24 15:13:58 

ละเมียด ละไมมุน อุ่นละม่อม (ตีสนิทโดย’ละม่อม’ วิทยายุทธ์ร้ายกาจ..!)

ตอบโดย น๊อต   เมื่อ: 2009-01-25 03:56:41 
อ่านแล้วสนุก
รอ ท่านพี่ ทั้งสองท่าน พี่ธีร กับ พี่ดิน เขียนเสมอ

จากใจ
กำลังใจ
สิ่งที่ฝัน
คงต้องทุ่มเท

ท้องฟ้าสว่าง
นภาเปิด แจ่มจรัส
ดวงดาว ส่องประกายระยิบระยับ
ดาวสองดวงยังคงส่องประกาย
ในสายตาของผม… ( เขียนมั่วๆ ผิดพลาดประการใดขออภัยนะครับ)

(เพิ่งอ่านงาน ของ คุณอา รงค์ วงษ์สวรรค์ -ญาติน้ำหมึก-)
ขออนุญาต ยกมาสักประโยคครับ
” ดอกมะเขือและหญ้าแพรก คงไม่เหมาะที่นักเีีขียนจะบูชานักเขียนด้วยกัน…เท่ากับเขียนถึงกัน”

นอนละครับ

ตอบโดย สิญจน์ สวรรค์เสก   เมื่อ: 2009-01-28 17:38:09 

อืมมม – โฮม, ไกด์สาวชาวลาว

เห็นหน้าเธอแล้วนึกถึงหนังเรื่องสบายดีหลวงพระบางนะท่านพี่

มีฉากหนึ่ง ผมดูไปยังได้อมยิ้มมาแท่งเบ่อเร่อ ก็ฉากที่แม่ของไกด์สาวถามพระเอกนั่นแหละครับ แกถามว่า “เอาเมียแล้วบ่?” คือหมายถึง “มีลูกมีเมียหรือยังล่ะเรา” ประมาณนี้น่ะครับ พระเอกของเราไม่เข้าใจคำถาม แทบจะสำลักคำข้าวเลย

ว่าไปแล้ว…คนอีสานตามบ้านนอก และคนชาวลาวนี่ โดยมากจะมีความเป็นมิตรสูงและค่อนไปทางอารมณ์ดีมากๆ ด้วย ผมว่าคงจะเป็นเพราะอิทธิพลของพุทธศาสนาและวัฒนธรรมบันเทิง ดูจังหวะหมอลำสิครับ ม่วนซื่นโฮแซวกันมาก ต่างจากคนภาคเหนือที่เอื้อนเอ่ยพรรณาราย และคนใต้ที่พูดห้วนกระชับ

อืมมม คงต้องชมวัฒนธรรมตะวันตกในเรื่องรักการอ่าน ไม่ว่าจะขึ้นรถลงเรือไปเหนือล่องใต้ พวกเขามักจะมีหนังสือติดมือไปอ่านด้วยเสมอ

ตอบโดย saranya_nok.worm   เมื่อ: 2009-02-01 22:24:37 
สวัสดีท่านธุลีดิน (เคย) ณ หลวงพระบาง…

ช่วงแรกภาษาสวยเหลือเกินค่ะ อ่านแล้วรู้สึกราวกับว่าความสวยงามโอบกอดเราไว้…

เขียนได้ละเอียดละเมียดละไมในภาพชีวิต อ่านแล้วอยากไปบ้างจัง แต่ไม่รู้จะมีโอกาสรึเปล่า -_-’

ขอบคุณเรื่องราวดี ๆ จากหลวงพระบางนะคะ ขี่จักรยานเที่ยวนี่น่าสนุกจัง…

ตอบโดย สหัทยา   เมื่อ: 2009-02-01 22:36:23 
ท่านธุลีดิน
ท่านยังใข้ภาษาที่งามดั้งเดิมเสมอนะจ้ะ

ด้วยความคิดถึง
สหัทยา

ตอบโดย นมัสสา   เมื่อ: 2009-02-02 19:47:46 
สวัสดีครับพี่ดิน

ต้องค่อยๆอ่าน เพราะภาษาสวย  

ตอบโดย ต้นข้าว   เมื่อ: 2009-02-04 15:39:09 
เข้ามาอำลาหลวงพระบางค่ะ

อ่านจากที่พี่ธุลีดินเล่า บวกกับภาพถ่ายที่เห็น
อยากให้หลวงพระบางเป็นแบบนี้ตลอดไป
ไม่อยากให้เจริญขึ้นกว่านี้ค่ะ

ขอบคุณเรื่องราวและภาพถ่ายจากพี่ธุลีดินนะคะ

ตอบโดย saranya_nok.worm   เมื่อ: 2009-02-05 22:36:34 
เขียนได้ละเอียดงดงามและอ่านเพลินเลยค่ะ

การเดินทางเรียกว่ามาราธอนเล็ก ๆ เลยล่ะ คงจะลำบากเหมือนกัน แต่ก็ได้บรรยากาศแตกต่างจากชีวิตประจำวัน

สิ่งดี ๆ ที่เก็บเกี่ยวได้จากการเดินทาง ได้บันทึกไว้ในสมุดบันทึกของโปร ฯ ดิลล์แบบนี้ก็ดีนะคะ จะได้มีความทรงจำที่เป็นชิ้นเป็นอันไว้ให้ระลึกถึงเสมอ

ขอบคุณสำหรับเรื่องราวที่งดงามทางตัวอักษรและจินตภาพนะคะ…

ตอบโดย น็อต   เมื่อ: 2009-02-05 22:25:29 
ขอบคุณตัวอักษรทุกตัวของพี่ดิน (รู้สึกอิ่ม)

ตอบโดย หนอนดำ   เมื่อ: 2009-02-06 09:17:41 
ราวกับได้ร่วมเดินทางไปด้วยเลยครับ
บรรยายได้เนียนดีแท้ อ่านซะเพลินเลย