ผมยืนมึนครู่ใหญ่ จะให้ทำไง..แล้วกัน หายไปบนฟ้าเฉย
สักพักผมเดินใจลอยกลับเข้าในร้าน ไม่มีอะไรหรอกครับจะกลับไปหาแจ็คฯ ที่วางทิ้งไว้เผื่อดื่มอีกสักอึกสองอึกสมองอาจวิ่งขึ้นบ้าง ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนจริง ๆ
กำลังก้มหยิบขวดเหล้ามีเงาวืด ผมล้มตัวกลิ้งไปบนพื้น น้องหนูลีน่านั่นเอง!
“อ้าวพี่! หนูคิดว่าไอ้พวกหัวขโมย” ลีนานั่งยอง ๆ ประคองผมขึ้น เสียฟอร์มไปหน่อยมัวพะวงไม่ให้เหล้าหก
“ขอบคุณครับ ลีนาเป็นไงบ้างร้านพังหมดเลย” ผมลุกยืน
“ค่ะ ไอ้สองคนนั่นไม่รู้มาจากไหน มันจะจับตัวพี่จีให้ได้ อ้าว! แล้วพี่จีล่ะคะ?”
“พี่จีของลีนาโดนหิ้วไปแล้วล่ะ” ผมว่า
“ไปไหนคะ?” ดูเธอถาม
“ผมก็อยากรู้ ลีนาพอจะบอกอะไรได้บ้างมั้ย?” ลีนาส่ายหน้าทำเอาผมอ้าปากค้างเหมือนเดินชนประตูกระจกไม่รู้ตัว นิสัยไอ้จีหวงโลกส่วนตัวเสียกว่าบ็อกเซอร์หวงกระดูก ที่ใกล้ชิดกับมันนอกจากหญิงสาวที่มันหลีอยู่ก็มีแต่ขวดเหล้า รายแรกส่ายหน้าเสียแล้วผมจะไปถามต๋อยที่ไหน
“ลีนาช่วยพาผมไปห้องพักพี่จีของลีนาหน่อยสิ เผื่อมีอะไรให้คิดต่อบ้าง”
“ได้ค่ะ..ทางนี้” ลีนาเดินนำขึ้นชั้นสอง ผมมองไรขนบางบนแผ่นหลัง โอ..แม่เจ้า
“นี่ลีนา ถามหน่อยเถอะ ใครออกแบบชุดพนักงานกันเนี่ย?”
“พี่จีค่ะ”
ผมว่าแล้ว..บ้าเอ้ย! คิดได้ไงเว้าหน้าเปิดหลังสั้นจุ๊ด..จะบ้าตาย!
ห้องจีรานี่สมกับเป็นห้องชายโสดรกสะบัดช่อ รูปนางแบบเพลย์เมทออฟเดอะมั้นท์ของเพลย์บอยขนาดเท่าตัวจริงยืนยิ้มแฉ่งอะล่างฉ่างอยู่บนผนัง คือว่า..ทั้งห้องมีอย่างเดียวสะดุดตาผมที่สุดอ่ะนะ นอกนั้นอะไรก็ไม่รู้รกไปหมด จะบรรยายอย่างไรดี..มีกีต้าร์นอนบนฟูกยับยู่ยี่ โต๊ะทำงานมีหนังสือแผ่นซีดีระเกะระกะ ผมก้าวข้ามข้าวของบนพื้นไปที่โต๊ะทำงาน
ลองเปิดโน้ตบุ๊ค(เผื่อมันมีภาพแจ๋ว ๆ จับพลัดจับผลูอาจมีคลิปดี ๆ เก็บไว้บ้าง อา..เป็นไอเดียที่เริดบรรเจิดนัก)
ผมกดปุ่มสตาร์ทเข้ามายดอกคิวเม้นท์..มายพิคเจอร์ ดูรูปไปเรื่อย ๆ อ่ะ! ลีนานี่นา บิกินี่แดงท็อปเลสเจิดจ้าตัดท้องฟ้าสีครามเข้ม ทรวดทรงคุณเธอราวเดินออกมาจาก FHM
“นี่ ตัวเอง มาดูนี่หน่อยดิ ที่ไหนอ่า..สวยดี?” ผมกวักมือเรียกลีนา เธอก้าวข้ามข้าวของมาก้มดูมอนนิเตอร์ โอ..หน้าอกหน้าใจแม่คุณอยู่ข้างจมูกผมนี่เองกลิ่นหอมกรุ่น ๆ ทำเอาผมใจเต้นไม่เป็นส่ำ
เธอมองภาพตัวเองในบิกินี่จิ้วนอนอาบแดดบนพื้นไฟเบอร์ขาวแสบตาของเรือยอร์ชหรู
“ดาวอาร์มอส พี่จีไปพักร้อน ที่นั่นสวยมากเหมือนสวรรค์เลยล่ะ”
“เหรอ..” ผมตาลุกเป็นไฟน้ำลายหกไม่รวยบ้างให้รู้ไป “ไปนานรึยังจ๊ะ?”
“ก่อนเริ่มลงทุนเปิดร้าน” ลีนาหันมาเม้มเรียวปากแดงแก้มป่อง “ซักปีกว่า ๆ ได้มังคะ”
“อ้อ..ดาวอาร์มอส” กลิ่นทะแม่ง “ไอ้จีมันคงหายไปในทะเลนาน ๆ แล้วทิ้งให้น้องลีนานอนอาบแดดว้าเหว่อยู่คนเดียวล่ะสิ”
“พี่รู้ได้ไง?”
“แหะ เดาน่ะ”
“แต่จริง ๆ นะ พี่จีเค้าหายไปนานกว่าจะกลับมา แต่ลีนาก็มีความสุขดีพี่จีเช่าเคบินหรูไว้ให้ มีพร้อมทุกอย่างเลยล่ะ”
“พักที่ไหนกันเหรอลีนา?”
“พี่อยากรู้ทำไม” ลีน่าเลิกคิ้วตากลมโต “พี่จีถูกจับไปที่นั่นเหรอ?”
“ไม่รู้สิ..อยากรู้เฉย ๆ เห็นสวยดี ทีหน้าทีหลังพี่จะไปบ้างไง”
ลีน่าแบะปากแดง “ลีนาไม่เชื่อพี่หรอก พาลีนาไปด้วยลีนาบอกทางให้..ลีนาจะไปช่วยพี่จี”
เวรล่ะสิ! ผมตัวคนเดียวยังไม่รู้จะเอาไงพ่วงสาวน้อยอกโตเข้าไปอีกคน โสด ๆ จะไม่ว่าสักคำ แต่นี่ เด็กเพื่อน เอากระดูกมาแขวนคอชัด ๆ พีกาซัสเอ๋ย..ผมไม่เอาไปด้วยเด็ดขาด !!
“หากไม่พาไป ลีนาก็ไม่บอกพี่ว่าภาพนั้นคือที่ไหน!” ดูเธอว่า
“ไม่ได้! มันอันตราย” ผมทำท่าขึงขัง ลีน่าสะบัดหน้าชายผมหอมพลิ้วผ่านจมูกทำเอาผมแทบสลบ “เข้าใจมั้ย! มันอันตราย!” ผมขึ้นเสียง “รีบบอกพี่มา ป่านนี้ไอ้จีเน่าไปแล้วก็ไม่รู้!”
“ไม่ให้ไปด้วย ลีนาไม่บอก”
ปัดธ่อโว้ย! เอ่อ…ไม่ได้ใส่เครื่องหมายคำพูดนะครับ คิดในใจ
ผมเรียกหอยทากมารับ เซ็ทค่าต่าง ๆ ตั้งพิกัดเดินทางได้แต่ทำตาประหลับประเหลือกดูผู้โดยสารที่เบาะหลังกำลังคุยกับเจ้าไมเคิลบนตักสบายอารมณ์
“เรียบร้อย..หอยทาก ไปดาวอาร์มอส”
Continue
Filed under: Pegasus | Tagged: นิยายออนไลน์
