Sunset
Farmer walks back home
His buffalo follows him.ตะวันลับฟ้า
ชาวนา
จูงวัวกลับเข้าคอก
ท้องฟ้าซีดจางคล้ายถูกปกคลุมด้วยม่านสีหม่น ผืนดินผืนฟ้าที่เคยแยกส่วนยามทิวาวัน หนึ่งสีฟ้าน้ำเงินครามสูงสุดตาอีกหนึ่งถูกปกคลุมด้วยใบไม้ใบหญ้าเขียวชะอุ่ม เหมือนกำลัง
ถูกหลอมรวมด้วยความมืดดำกรายมา
สกุณาโดดเดี่ยวส่งเสียงอยู่ที่ไหนสักแห่งหลังพุ่มไม้ข้างหน้า บนท้องฟ้ายังมีบางตัวมุ่งกลับรัง จิ้งหรีดตัวแรกเริ่มกรีดปีกแล้ว
ชายชาวนาเดินดุ่มฝ่าป่าหญ้าบนคันนา ที่สะบัดหางย่างสี่ขาตามมาเป็นวัวของเขา ทั้งสองเชื่อมโยงกันด้วยเชือกเส้นหนึ่ง
ทุกเช้าชาวนาจูงวันตัวนี้ออกมาล่ามไว้กลางทุ่ง มองหาที่มีหญ้าอ่อนอุดมใกล้แหล่งน้ำและเงาไม้ ทิ้งมันไว้ทั้งวัน ย่ำเย็นแดดร่มลมตกจึงออกมาพามันกลับ มันเดินตามส่ายหัวส่ายหางอย่างว่าง่าย มันระแวดระวังจ้องตาทุกคนที่เข้าใกล้ แต่กับเจ้าของมันไม่เคยระแวงหรือทำร้าย ชาวนาย้ายจุดให้มันไปเรื่อย ๆ เมื่อหญ้าอ่อนเริ่มแตกใบค่อยย้ายกลับมา เชือกเส้นนั้นผูกโยงวัวตัวนี้ไปยังชาวนา มันคงไม่เคยเก็บมากังวลที่เดินตามเป็นเชือกหรือเจ้าของ หัวใจที่ว่าง่ายยังคงเดินไปกลับเช่นนั้นทุกวันตามแต่ผู้เป็นเจ้าของจะเห็นควร
เมื่อคนรับซื้อมาถึง ความสัมพันธ์สิ้นสุด ไม่มีหญ้าอ่อน ไม่มีท้องฟ้า ไม่มีคูน้ำอีกต่อไป
Related Articles :
กระzenกระสาย กรงกับแม่น้ำ (วินทร์ เลียววาริณ)
My Book Shelf : กุญแจเซน 
Filed under: The Silence Flute | Tagged: The Note Book
