สงกรานต์คารวะ

Posted on เมษายน 12, 2008 by ธุลีดิน

ขอพรคุณพระคุ้มครองทุกท่านและครอบครัว สุขสรรหรรษาทุกถ้วนหน้าขอรับ
ผู้น้อยขอลาสักสามเพลา สงกรานต์แล้วจะกลับมารับใช้ดังเดิม

น้อมคารวะ
ธุลีดิน

Filed under: ถังขยะ

« »

14 Responses

  1. นายหมูตุ้ย, บน เมษายน 12th, 2008 ที่ 3:01 pm Said:

    เมื่อวานตื่นเช้าไปทำบุญตักบาตรมาครับ

    เอาบุญมาฝาก… ชุ่มฉ่ำ เย็นใจ รับปีใหม่ไทยนะท่านนะ

    http://naiimootui.wordpress.com/2008/04/11/%e0%b8%95%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%9a%e0%b8%b2%e0%b8%95%e0%b8%a3%e0%b8%ad%e0%b8%b4%e0%b9%88%e0%b8%a1%e0%b9%83%e0%b8%88-%e0%b9%80%e0%b8%9a%e0%b8%b4%e0%b8%81%e0%b8%a4%e0%b8%81%e0%b8%a9%e0%b9%8c%e0%b8%aa/#comments

    :]

    ตอบกลับ
  2. EscRiBiTioNiSt®, บน เมษายน 12th, 2008 ที่ 3:39 pm Said:

    มารดน้ำดำหัวผู้หลักผู้ใหญ่เจ้าค่ะ (เร็วไปหนึ่งวัน) สุขสันต์วันสงกรานต์ ขอให้สุขภาพแข็งแรงๆ มีความสุขมากๆ นะเจ้าคะ

    สวัสดีปีใหม่เจ้าค่ะ

    ตอบกลับ
  3. mafee, บน เมษายน 13th, 2008 ที่ 9:35 am Said:

    สวัสดีปีใหม่ สุขสันต์วันสงกรานต์
    เที่ยวให้สนุกนะคะ

    ไม่ได้เข้ามาเยี่ยมนาน เปลี่ยนรูปแบบไปจนนึกว่าเข้าบล็อคผิดซะแล้ว

    ตอบกลับ
  4. lek, บน เมษายน 13th, 2008 ที่ 3:23 pm Said:

    สงกรานต์คารวะ krub

    ตอบกลับ
  5. Wednesday Morning, บน เมษายน 13th, 2008 ที่ 3:52 pm Said:

    สงกรานต์สวัสดิ์ พิพัฒนมงคล ดลสุขบังเกิด เจิดจ้าแจ่มจันทร์ ขวัญใจวัยหวาน นานนานร่ายที มันดีเหมือนกัลล์

    เรียนท่านดิลล์
    ที่ท่านถามทิ้งไว้

    ผมพอจะเข้าใจแล้วละว่า เหตุใดลุงเอียนจึงเปลี่ยนกลวิธีเล่าในบทที่ 9 ของ “Enduring Love”
    มันเป็นเรื่องของความละเอียดละออของ “เสียงเล่า”

    บังเอิญผมอ่านหนังสือ “จดหมายจากนักเขียนหนุ่ม” แล้วก็เชื่อมโยงเอาเอง ระหว่างบทเทศนาของคุณกนกพงศ์ กับนิยายของลุงเอียน

    คือลุงเอียนแกไม่ต้องการจะเปลี่ยนน้ำเสียงของ Joe แต่แกต้องการจะเล่าส่วนลึกในจิตใจของ Clarissa แกเลยโยกวิธีเล่า เปลี่ยนวิธีเล่าไปเลย ซึ่งทำให้ผู้อ่าน ไม่รู้สึกว่าน้ำเสียงของ Joe เปลี่ยน ในขณะเดียวกันก็สามารถเข้าไปในหัว Clarissa ได้ด้วย พอแกเสร็จสมอารมณ์หมายแล้วก็กลับมาใช้เสียงเล่าคุณ Joe ต่อไป

    เอวังด้วยประการฉะนี้ เอเมน

    แสน ฯ

    ตอบกลับ
  6. แม่เพลง, บน เมษายน 13th, 2008 ที่ 4:13 pm Said:

    สวัสดีปี๋ใหม่เมืองเจ้าท่านดินตี้ฮัก

    อา…ข้าเจ้าแว้บไปม่วนอ๋กม่วนใจ๋ ‘สารคาม หน่อยเดียว
    ท่านเปลี่ยนบ้านใหม่ได้รวดเร็วแต้เจียว

    ตอบกลับ
  7. ธุลีดิน, บน เมษายน 13th, 2008 ที่ 4:48 pm Said:

    อา..ขอบพระคุณประดาพ่อแม่พี่น้องอุตสาหะฝ่าสายน้ำอบน้ำปรุง มารดน้ำฉ่ำใจถึงชานชนำ ผู้น้อยถือเอาสงกรานต์ฤกษ์จัดการขึ้นขนำใหม่ ย้ายไปย้ายมาสุดท้ายก็กลับธีมเดิม

    เอาละ ต้องรีบแจวไปสาดน้ำเหล่าท่านทีละบ้าน ค่ำนี้ยังมีภาระกิจ (ดีไม่ดีคงยาวถึงวันพรุ่ง!)

    คารวะ

    ตอบกลับ
  8. Wednesday Morning, บน เมษายน 13th, 2008 ที่ 6:36 pm Said:

    เรียนท่านดิลล์ท่านเคารพ

    เรื่องเป็นแบบนี้ครับ คือว่าวันนี้ผมนั่งอ่าน “จดหมายจากนักเขียนหนุ่ม” อ่านมาเรื่อย ๆ เป็นจดหมายที่อ่านเพลิน ได้ความรู้ ได้เห็นชีวิตของนักเขียนที่เอาจริงเอาจังกับงานวรรณกรรมมาก ๆ เรียกว่าวรรณกรรณคือชีวิตเขาเลยจริง ๆ แต่ในจดหมายบางฉบับ บางเรื่องเหมือนจะโดนเซ็นเซอร์ เหมือนมันโดนตัด กระโดดข้ามบ้าง เช่นตอนเขียนถึงคุณปราบดา หรือนักเขียนคนอื่น ๆ รู้เลยว่าจดหมายโดนตัดต่อพันธุกรรม น่าเสียดาย น่าเสียดาย แต่มองในแง่ดีคืออย่างน้อยก็ยังได้อ่าน

    อ่านไปเรื่อย ๆ กระทั่งถึงช่วงที่คุณกนกพงศ์เขียนจดหมายถึงคุณขวัญยืน คุณกนกพงศ์วิจารณ์งานของคุณขวัญยืน เรื่อง “ปัจจัยแห่งชีวิต” ในแง่เทคนิคการเล่าเรื่องน่ะครับ ผมคัดมาให้ท่านดิลล์อ่านส่วนหนึ่งแล้วกัน ดังนี้

    …ผมเริ่มไปครั้งหนึ่ง แล้วโดยจินตนาการ – การเขียนคร่าว ๆ ในหัวเพื่อทำทางไปสู่ตอนจบ ผมพบว่าน้ำเสียงการเล่าไม่เป็นหนึ่งเดียวกับตอยจบ เริ่มอีกครั้ง ก็ไม่ใช่อีก ตอนนี้ผมเพิ่มไปห้าครั้งแล้ว ก็ยังไม่ใช่ ผมจึงจำเป็นต้องถอนตัวออกมา เพื่อใช้เวลาค้าหาวิธีเล่านั้นใหม่

    ใช่ครับ… น้ำเสียงในการเล่ามันไปกำหนด “วิธีเล่า”

    หากผมยังหาน้ำเสียงที่ว่านี้ไม่เจอ ขืนเขียนไป มันก็จะเกิดสิ่งหนึ่งตามมา ก็คือในตอนท้ายผมจำเป็นต้องบังคับขืนใจตัวละครให้เขากระทำหรือพูดในสิ่งที่เขาไม่อาจทำ ไม่น่าทำ เกินวิสัยที่จะทำ
    …

    ผมไม่ถนัดคัดข้อความจากหนังสือนะท่านผมพิมพ์ดีดแบบจิ้ม ๆ ท่านคงจินตนาการออกว่ามันน่าหงุดหงิดแค่ไหน ที่ต้องก้ม ๆ เงย ๆ ฉะนั้นเอาแค่นี้แล้วกัน แต่ถ้าท่านไม่รังเกียจ บอกที่อยู่ท่านมาทางน้องเมล์ของผม (nat at beourfriend dot org) ผมยินดีส่งเล่มนี้ไปให้ท่านอ่านต่อ คิดว่ามีประโยชน์ เติมไฟให้ท่านได้หลายชั่วยามทีเดียว ที่สำคัญมันพิมพ์น้อยแค่สองพันเล่มเองท่าน ผมไปได้มาจากในงานหนังสือ

    ด้วยมิตรภาพจริง ๆ ไม่ลิงหลอกเจ้า
    แสน โด ปิแอโร

    ตอบกลับ
  9. ประทีป จิตติ, บน เมษายน 14th, 2008 ที่ 7:47 am Said:

    รดน้ำท่านเจ้ากระท่อม ที่ไม่ขายกล้วยปั่นแล้ว?

    เรียนถามพี่ท่าน ผมไม่สามารถโพสต์งานลงในแคตาล็อกที่สร้างไว้ เนื่องจากwp หน้าตาเปลี่ยนไป งง ๆ มากครับ

    เรียนพี่ท่าน อักษรสารนั้น หาในซีเอ็ด ยังไม่พบเลยขอรับ อีกทั้ง ไม่รู้ออกวันที่เท่าไหร่ของเดือน แล้วจะคอยเมียงมองให้เรื่อย ๆ ขอรับ

    ตอบกลับ
  10. bysoul, บน เมษายน 14th, 2008 ที่ 3:52 pm Said:

    แวะมาสาดน้ำค่ะ
    พร้อมขอพรปีใหม่ด้วยนะคะท่านดิน

    .

    ขอให้ท่านและครอบครัว มีแต่ความสุข เย็นกาย สบายใจค่ะ
    :-)

    ตอบกลับ
  11. วิปลาสนาการ, บน เมษายน 14th, 2008 ที่ 8:28 pm Said:

    สวัสดีปีใหม่ไทยขอรับ
    ไปนู้นมานี่
    แทบไม่ได้ไปแวะบ้านใครเลย

    ไปแระขอรับ

    ตอบกลับ
  12. จิต จิตติ, บน เมษายน 17th, 2008 ที่ 8:29 pm Said:

    พี่ท่าน อีกษรสาร เล่ม สอง ออกแล้ว (เห็นในซ็อคเกอร์) ลองค้นคำว่า อักษรสาร ในกูเกิ้ล พบที่ ร้านสยามสปร์อต สามารถซื้อโดยการโอนเงิน

    เฮ้อ บอกท่านอย่างนั้นแหละ มันยุ่งยาก แล้วผมจะดูตามแผงให้อย่างเต็มความสามารถขอรับ

    ตอบกลับ
  13. ประทีป จิตติ, บน เมษายน 18th, 2008 ที่ 12:41 pm Said:

    เรียนพี่ท่าน ยังคงใช้แคตาลอกได้ ผมลองมาใช้เครื่องที่ทำงาน วินโดวส์ 2000 มันอ่านค่าได้ (ในหน้าwrite post) ที่เขียนว่า catalog

    เวอร์ชั่น IE ของท่านพี่ กับผม คงไม่สัมพันธ์กับระบบ WP มันเลยไม่ปรากฏกล่องแคตาลอก ให้ใช้…

    นี่ผมเลยเล่นสร้าง Draft เผื่อไว้เลย 5555

    ตอบกลับ
  14. จิต จิตติ, บน เมษายน 19th, 2008 ที่ 11:18 pm Said:

    พี่ท่านดิน วันอาทิตย์นี้ผมจะไปนั่งรอท่านแต่เช้าตรู่ที่สำนักหนอนสนทนา (ความจริงไปตั้งแต่เที่ยงคืนประมาณนั้นขอรับ)

    ยังคงแวบไปมา เห็นเพื่อนใหม่มากมายคุ้นชื่อแต่ไม่รู้จัก ฮา สำมะหาอันใด กระผมหาได้กังวลใจเรื่องความแปลกหน้า เห็นมีท่านซารันย่า พี่หน่อย-สหัทยา แล้วก็… เออ ไม่ถึงห้าคนมั้งขอรับสำหรับรุ่นผม

    หาได้แบ่งรุ่น เพียงแต่ยกตัวอย่างให้ฟัง

    อ้อ ยังเห็นกระทาชายนามลีโอป้วนเปี้ยนอยู่ มิรู้ว่ารอคอยใคร ฮาอีก

    ไม่ค่อยชอบขอรับ เพราะผมนั้น หัวใจช้าง บางครั้งก็สิงห์ อิอิ

    เออว่าแต่ว่าสงสัยขึ้นมาตะหงิดว่าทำไมเหล้าไทยมันจึงนิยมใช้ชื่อสัตว์มาตั้งชื่อ ช้าง ม้า สิงห์ สิงโต หงส์ นี่ยังขาดแต่วัว กับ ควาย

    ส่วนพวกฝรั่งมังค่ากลับนิยมใช่ชื่อบุคคล กับ สถานที่ บักจอห์นนี่ ลุงแจ๊กแดเนี่ยล จอห์น แมคเกรเกอร์ อัมเตล (แม่น้ำ) สัญลักษณ์ก็ดาวแดง อะไรทำนองนั้น ยิ่งพวกไวน์นี่สถานที่ตั้งล้วน ๆ เช่น เดอ ต่าง ๆ นานา อ้อ ของไทยก็ต้อง ชาโต เดอ เลย

    อ้าว เมาครับเมา เล่นไปกี่ขนานกันแล้วนี่น้อ…

    หากผมจะผลิตเบียร์สักยี่ห้อจะใช้ชื่ออะไรดี… เออ เบียร์บุ๊ค ดีไหมท่านพี่ BEER BOOK โลโก้รูปลายเส้นหนังสือ ข้างมีแก้วเบียร์ เอ้อ ไม่รู้ว่าจะได้อ่านหนังสือก่อนเมาพับหรือไม่

    เอาละ มาเจ๊าะแจ๊เสียเวลาพี่ท่านพอสมควรแล้ว ไม่ขายกล้วยปั่นแล้วเหรอพี่ ว้า งั้นรับน้ำเปล่าแทนละกัน

    คอแห้ง…

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น