กลับกันขะรับท่านขุลล์
ผู้น้อยเสพย์อรรถรสสดและชื่น ล้อมุมคิดเล่นเหลี่ยมคำ เป็นที่สนานใจทั้งผู้ชมบนอัฒจันทร์แลผู้โชว์บนอัศจรรย์
ไม่ว่ากลวิธีจะเป็นเช่นไร คมคิด มุมมองชีวิตแบบแก้มตุ่ยของท่าน ยังผลเบิกรอยหยักบานรอยยิ้มเสมอมา
เราขีดเขียนอักษรเพียงจารอักขระบนสายน้ำ ล่วงวารวันล้วนจากไปสู่ความว่างเปล่า เหลือไว้สิ่งใดเล่า หากไม่ใช่..รอยยิ้มนั่น…
คารวะ(ซำเหมอ)
ดิลล์
Filed under: ลมปลายปีก
[...] ทั่นดิน … ทั่นปิงมา ผมปองไป (ที่มา คำว่า ปิงปอง) http://tuleedin.wordpress.com/2008/04/04/lom-20/ [...]