Filed under: ห้องภาพหนอน
Live&Write quietly..shuuuu...
Life in a Day- ชักม้าชมเมือง : ราชรถ ธันวาคม 6, 2009๏ รอยสึกบนผิวยางเกรียมไหม้ ตัวถังแตกลายร่องสี กันชนโยกคลอนค่อนปี คลัทซีครืนครืดคราดคราง ๏ เลาะเลี้ยวเทียวทุ่งถิ่นประเทศ ทนเทวษเขตใดได้หมาง มุ่งมั่นบั่นบุกทุกที่ทาง ดินร้างขวางขวากยากยั้ง ๏ บำบัดทุกข์บำรุงสุขทั่วหล้า ซับน้ำตาเปื้อนหน้าเติมหวัง จากใหม่จวบเก่าเจียนพัง ราชรถยังคงระวาง ๏ รอยสึกฝังรอยลึกร่อง เบรกพร่องเพลาปัดขัดขวาง ยังพร้อมเยือนหนผจญทาง จะไปยืนข้า […]
- The Note Book : จดหมายถึงนักเขียน (โคตร) หนุ่ม 2 ธันวาคม 6, 2009
- คลื่นวรรณกรรม : 'เรื่องของเรา' 9 เรื่องสั้นสีอำพันจาก 9 นักเขียน (ต่อ) ธันวาคม 5, 2009
- คลื่นวรรณกรรม : 'เรื่องของเรา' 9 เรื่องสั้นสีอำพันจาก 9 นักเขียน ธันวาคม 3, 2009
- The Note Book : ลูกชิ้นลูกสุดท้าย ธันวาคม 1, 2009
- ฮุฮิ : เรื่องจานอย่าจดจำ พฤศจิกายน 25, 2009เวลานั่งกินกันอย่างช้าช้า กลิ่นปลาร้ายังลอยไล้ปอยผม มือก็จับน่องไก่งับให้จม นั่นลาบแจ่วจิ้มจ่มน่าชมชิม จานกองนัวในกระมังอันกว้างใหญ่ นี่ตาใครล้างล่ะว่าไงหา เธอบอก "อิ่มแระพุงตึง อยากผึ่งตา ดูละครช่องห้ามาพอดี" ฉันโดดคว้าเหนี่ยวคอแล้วตีศอก "ก็ไหนบอก คราวหน้าตาเธอเล่า!" "ตาหน้าไง ตาหน้าอย่ามาเมา ล้างเร็วเข้า เอ้า! ละครช่องห้ามาพอดี […]
- The Note Book : สแกนกรรม พฤศจิกายน 24, 2009
- กาลครั้งหนึ่งฯ พฤศจิกายน 21, 2009
- Talk2Win : เสียงจากโพ้นฟ้ากับเดอะแมจิกดราก็อน พฤศจิกายน 18, 2009
- จดหมายจากดาวสีดิน : เพื่อเก็บเธอไว้..ตลอดไป พฤศจิกายน 9, 2009
- ชักม้าชมเมือง : ราชรถ ธันวาคม 6, 2009
2 Responses
ใส่ความเห็น
-
อาคันตุกะผ่านทาง
แปลภาษาฝรั่งเศส on นิยาย : ล่าเพชรพนมรุ้ง ทำบุญวันเกิด on โต๊ะกาแฟ แร็คคูนหน้าเหยิน on มองชีวิตผ่าน..What Dreams May… ชายกลาง on เก้าอี้นั่งเล่น บ้านจัดสรร on อรุณสวัสดิ์ : บ้าน
นำฉันท์มาฝากพ่อเปรมค่ะ
๏ รุ่งอรุณทิวาสว่างตะวัน
ภมรแมลงวิหคประชัน
ระร่อนบิน
…
๏ เรืองรวีระยิบระยับอะจิณ
นทีสิไหลระลอกระริน
ตลอดกาล
…
๏ ชัยพฤกษ์ประดู่ไสวสราญ
พิกุลพะยอมขจรผสาน
วนาลี
…
๏ บุษบาผลิบานตระการคละสี
ปทุมก็เผยพิสุทธิดี
ละออตา
…
๏ มัสยาระเริงละเล่นชลา
วสันต์สิลับละเลือนนภา
มิหวนคืน
…
๏ เพียงพระพายระบัดระบายระรื่น
วรุณก็เหมือนหทัยมิคืน
นิราศพลัน
…
๏ ธรรมชาติพิสุทธิ์ประดุจสวรรค์
มนุษย์ฤทราบพระคุณอนันต์
ประทานเรา
…
อีทิสฉันท์ ๒๐
ขอบพระคุณมั่กมั่กขอรับแม่พลอย
ข้าพเจ้ารอคอยมาลัยอักษรมานานเนิ่น บ่นแล้วบ่นเล่ากับตัวเอง วันใดหนอแม่พลอยจึงว่างเวลา รจนาพวงร้อยมาลัยน้อยอีกสักครา
แม่โปรดรู้เถิดว่ากลิ่นมาลัยอักษรหอมชื่นชวนนี้ อวลใจข้าพเจ้าแต่เช้าจวบสาย แม้บ่ายคล้อยย่ำค่ำก็หาได้โรยกลิ่นร่ำไปได้เลย
ขอบคุณขอรับ..ขอบคุณ..
ตื่นสาย..
เปิดร้านสาย..
กวาด..
กวาด..
กวาด..