อิล่อยป้อยแอ : คิดเขียน

ใต้เท้าขอรับ

คงไม่ทิ้งช่วงนานเกินไปจนทำใต้เท้ากังวลว่าเกล้ากระผมหลุบหัวไปอยู่เสียที่ใด

เขียนมาล่วงสิบตอนแล้วขอรับใต้เท้า  เรื่องเริ่มเป็นไปตามใจเรื่อง ไม่ยอมเป็นตามกระผมมาดหมาย บั้นต้นคิดเขียนโดยใช้บทบรรยายเป็นหลักมีบทสนทนาเฉพาะจำเป็น กลับไม่เป็นดังคิดเสียนั่น ตัวละครเริ่มมีคำพูดตนออกมาไม่ยอมเป็นยอมฟังคำกระผม

อีกทั้งหากดำเนินโครงเรื่องหลักดังคิดไว้ก็จะจบในเวลากำหนด กลับถูกคัดค้านจากตัวละครว่าไม่สมจริง ซ้ำยังทำทีเหมือนกับหากกระผมไม่ปรับเปลี่ยนพวกเขาจะพากันประท้วง!

เป็นความสัตย์ขอรับใต้เท้า เกล้ากระผมหาได้สำบัดสำนวนกับใต้เท้าผู้มีคุณเลย

นี่ก็ขยับนิ้วไปต่อไม่ได้มาหลายชั่วโมงแล้ว โครงเรื่องเดิมไม่สมจริงดังตัวละครว่า กระผมจำต้องคิดหาหนทางใหม่ นั่งตาลอยแต่เช้าจนล่วงเข้าเที่ยงวัน

ไม่ได้อะไรเลยขอรับใต้เท้า

หากยังขืนนั่งต่อเกล้ากระผมต้องบริโภคความว่างเปล่าเข้าไปเต็มท้องเสียเป็นแท้ อย่ากระนั้นเลย..เขียนจดหมายรายงานใต้เท้าน่าจะดีกว่า

หลังจากพลิกไปพลิกมา ขยับซ้ายขยับขวาอยู่บนเก้าอี้เป็นนาน กระผมมาคิดได้ว่า บางทีการเขียนอาจรวมคำ ‘คิด’ เข้าด้วยนะขอรับพระคุณ กระผมไม่มั่นใจ แต่วันนี้กระผมนั่งเขียนมาสี่ห้าชั่วโมง ไม่ได้ตัวอักษรแม้สักครึ่งตัว มีแต่มุ่นคิดอิลุงตุงนังพัลวันพัลเกอยู่ในกะโหลก..ยังหาข้อสรุปไม่ได้

กระผมคิดถึงการระบายภาพสีน้ำ วางแผนครุ่นคิดอย่างรอบคอบแล้วตวัดปลายพู่กันอย่างรวดเร็ว

นั่นอาจเป็นกลวิธีหนึ่งซึ่งสามารถนำมาปรับใช้กับประพันธการ เกล้ากระผมจะลองดูเผื่อส่วนที่เหลือของเรื่องจะไม่ต้องสะดุดหยุดนิ่งเหมือนครั้งนี้อีก

แต่หากคิดนานเกินไปลงมือเขียนไม่ได้สักที เห็นทีกระผมชาตินี้จะไม่ได้กลับมารับใช้ใต้เท้าเสียแน่แล้ว

กราบใต้เท้า
อิล่อย ป้อยแอ

12 Responses

  1. ใจเย็นขอรับ
    เขียนไม่ได้ก็ปล่อยไปก่อน
    บางอย่างมันค่อยเป็นค่อยไป
    จะดีกว่ารอขับ

    เอิ๊ก

  2. โอ..ท่านป๋า
    ไวปานสไปเดอร์แมน!

  3. ท่านรวดเร็วเร่งรีบจนขอรับกลายเป็นรอขับเทียวนะนั่ลล์ เอิ๊ก เอิ๊ก!

  4. ท่านดินเจ้าคะ…มิต้องใจร้อนดอกเจ้าคะ
    ข้าเจ้าเพียงรออ่านภาพชีวิตนายดินและสาวเพรงที่ท่านขีดลมหายใจให้ทุกวันเท่านั้นเอง :D

    อืม…นี่ท่านรู้อะไรไหมเกี่ยวกับน้ำลอยดอกมะลิที่ข้าเจ้านำติดมือมาให้ท่านบ่อยๆ

    มิใช่ว่าเก็บดอกมะลิมาลอยบนน้ำเพียงเท่านั้นหนาท่าน
    ดอกมะลิที่เก็บมาต้องเป็นดอกสดที่ไม่บาน และก็มิใช่อ่อนเกินไป เพราะจักทำให้เหม็นเขียวมากกว่าหอมได้ จัดการล้างดอกมะลิให้สะอาดด้วยน้ำเปล่าแล้วจึงค่อยจัดเรียงลงหม้อน้ำสะอาด ปิดฝาทิ้งไว้หนึ่งคืน รุ่งเช้าข้าเจ้าจึงได้นำลอยดอกมะลินั่นมาบรรณาการแด่ท่านถึงร้าน

    อะไรๆ ล้วนมีเวลาเป็นของตัวมันเองหนาท่านดิน
    ชีวิตนายดินและสาวเพรงก็มีระยะเวลาในการเดินเล่นชมโลกนี้เช่นกัน

    มิต้องรีบเจ้าค่ะมิต้องรีบ…ขอเพียงท่านโปรดรู้ว่าข้าเจ้ารออ่านทุกวันเท่านั้นพอ (ฮา)
    เปล่ากดดันท่านจริงๆ นะให้รักตายเถอะ :D

  5. อีกทีๆๆๆๆ ชื่อป๋าไอซ์โดนใจข้าเจ้ายิ่ง
    ว่าแต่มันแปลว่าอะไรหนอ

  6. อายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย อ่า
    ไวเกินไป กะว่าให้ท่านประหลาดใจอีกรอบท่านดิน

    เขิน ไปแระๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ชื่อกระผมมันมาจาก

    วิปลาส + ปลาสนาการ ขอรับ

  7. ท่านดินเจ้าคะ…เช้านี้เปิดร้านแล้วหายไปเลยหรือเจ้าคะ

    ค่ำแล้วหนา มิปิดร้านดอกรึท่าน

    อา…ท่าทางนายดินกับสาวเพรงคงกำลังทำท่านกลุ้มขนาดหนัก

    อ่านบทละครของนายเครางามนั่นจบแล้วเจ้าคะ
    แต่พิฬารกับมัสลินก็เร่งเร้าเหลือเกิน ขอคิดถึงพิฬารไปพร้อมมัสลินก่อนนะเจ้าคะ

    ถ้าเขียนไม่เสร็จข้าเจ้าจะไม่นอนเลยคืนนี้ ฮึ่ม…

  8. ฮ่า ฮ่า ไม่ทันสังเกตเปลี่ยนชื่อแล้วเรอะ!?
    ..
    ..
    อา..ท่านแม่เพลงเจ้าเอย ขอบพระคุณสำหรับลำนำน้ำดอกมะลิ ทั้งภูมิปัญญาไทยทั้งอุปมาอุปมัยเทียบเปรียบล้วนนำมาซึ่งกลิ่นหอมเย็นใจ ผู้น้อยจะขอน้อมนำไว้ใช้กับเรือนใจ
    .
    ยังคิดฝันว่าสักวันจะมีเรือนไม้ย่อม ๆ กรุ่นกลิ่นไอไทยดั้งเดิม นุ่งผ้าม่วงผ้าถุงผ้าซิ่น ปลูกไม้ดอกไม้ผลรอบเรือนชาน มะม่วงมะปรางมะยม แลจะไม่ยอมให้ชมพู่เข้ามาในบ้านเป็นอันขาด!
    .
    ขอบพระคุณสำหรับความเป็นห่วงเป็นใยจากสองท่าน ผู้น้อยน้อมรับไว้ด้วยตื้นตัน
    .
    เจ้าอิล่อยนั้น เป็นความตั้งใจจะบันทึกความรู้สึกข้องขัด แลอุปสรรคระหว่างดำเนินเรื่องเพื่อเก็บไว้เป็นบทเรียน สำหรับหลบหลีกฤาแก้ไขในครั้งต่อ ๆ ไป
    .
    ช่วงนั้นยังมีแต่ความคิดอยากเขียนเรื่องโดยหารู้ไม่จะเขียนเรื่องใด ครั้นบ่นกับย่าหนุงมากไปเกรงท่านรำคาญจึงสร้างเจ้าอิล่อยขึ้นมาบ่นลอยลมไป บ่นตั้งแต่ทรมานกรรมของความอยากเขียนแต่ไม่รู้เขียนอะไร..แลคิดจะบ่นไปกว่าสิ้นเรื่องเป็นอันจบความ
    .
    ขอสหายทั้งสองวางใจ เป็นที่แน่ว่าท่านยังปะเจ้าอิล่อยอีกหลายครา
    .
    ย่ำค่ำคืนกลับมา
    ได้เวลาปิดร้าน
    ขอบพระคุณสหายที่กรุณาแวะเวียนต่อเติมแรงใจ
    ให้ปลายนิ้วอันมู่ทู่ก้าวเดินไป
    แล้วพบกันเช้าวันใหม่ขอรับ
    .
    คารวะ

  9. อ้าว..พิมพ์นานไปหน่อยแม่เพลงปาดหน้า!
    วันนี้ข้าพเจ้านั่งเพ่งจอแต่เช้ายันเที่ยงไม่ได้อักษรสักกะตัว
    .
    ช่วงบ่ายเลยพกสมุดดินสอปั่นจักรยานออกไปข้างนอก เปลี่ยนสถานที่เปลี่ยนวิธีเขียน
    .
    ได้ผล!
    .
    ไว้ทวนอีกรอบแล้วโพสท์วันพรุ่งขอรับ (ช่วงกาแฟเบรคเลยไม่ได้เข้าร้าน ไปนั่งซัดเบอร์ดี้รินใส่แก้วซะหลายป๋อง ทั้งอิ่มทั้งตาค้างเล่นเอากินข้าวเย็นไม่ลงเทียวทั่น)
    .
    แล้วพบกันวันพรุ่ง
    ราตรีสวัสดิ์ขอรับ

  10. เผอิญกลับดึก ร้านปิดซะแระ ไว้พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่
    ราตรีสวัสดิ์นะท่าน :D

  11. ช่วงนี้ หม่น ๆยังไงไม่รู้

  12. โอ..ท่านชาย..
    ท่านมีทุพลเหตุอันใดทำให้คับข้องหมองใจวานประทานบอกกล่าว
    :(

ใส่ความเห็น