@ ร้านหนังสือประทีป : มิตรน้ำหมึก : เกิดมาเขียน
งัวเงียยามบ่ายสวัสดิ์พี่ท่าน
ข้าพเจ้าเห็นทีจะต้องออกข้างนอกอีกแล้ว
หากขืนนั่งเขียนอยู่กับที่ มีหวังหลับเป็นแน่ (นิสัยนอนกลางวันเนี่ยแก้ยากจริง ช่วงหลังมานี่คุยกะท่านย่าน้อยลงแล้วนะพี่ท่าน ยังติดมาจนได้..มิน่า..มิน่า..)
เจอกรณี ‘ก่อนฟ้าสาง’ ของน้าหงาเข้า ขออนุญาตข้าพเจ้าปากบอนสักหน่อยเถิดขะรับ
พี่ท่านคิดว่าชื่อสำคัญแค่ไหน?
ติ๊ก..ต้อก..ติ๊ก..ต้อก..
ตอบยัง? ยังเหรอ..? ไม่ได้ต้องตอบก่อน! (มาก..น้อย..ปานกลาง?)
ติ๊ก..ต้อก..ติ๊ก..ต้อก..
เอาล่ะ..ตอบแล้วนะ! ถามอีก..
หากชื่อดี แต่เนื้อหาห่วย อันนี้ใช้ไม่ได้ใช่ไหม?..ตอบยัง?
หากชื่อห่วย แต่เนื้อหาดีล่ะ อันนี้หากพี่ท่านเป็นคณะกรรมการพี่ท่านจะตัดสินให้รางวัลไหม?…(ข้าพเจ้าเดาว่าให้..ถูกไหม?)
แต่หาก ให้รางวัลสามเล่ม แล้วชื่อทะแม่ง ๆ ทั้งสามเล่มล่ะ พี่ท่านจะว่าอย่างไร?
ติ๊กต้อก!
ตอบยัง? ไม่ได้ต้องตอบก่อน…อย่าเพิ่งอ่านบรรทัดถัดไปเชียวนา..ตอบก่อน…! (ตอบด้วยคำถามว่า..ทะแม่งอย่างไร?ใช่ไหม?)
เอาล่ะ..ไม่ทราบพี่ท่านคิดเห็นเช่นไร
พี่ท่านลองดูนี่สิ (คัดมาจากเรื่องจากปกจุดฯ เล่มปัจจุบัน)
ชื่อของสามเล่มได้รางวัลเรียงตามลำดับ
ปรากฏการณ์ที่ใครคนหนึ่งหายไปจากชีวิตของใครอีกคน
ลมใบ้ที่ไร้เสียง
ในวันที่วัวชนยังชนอยู่
เห็นอะไรผิดสังเกตไหมพี่ท่าน?
มันเป็นเหตุบังเอิญหรือเป็นแฟชั่นกันล่ะเนี่ย
ยังไม่ต้องเข้าถึงเนื้อหา เอาแค่ตั้งชื่อ ก็ให้สงกานักหนาว่าวรรณกรรมบ้านนี้เมืองนี้จะพาไปไหนกัน..ฮึ!
เนื้อหาสำนวนกลวิธีนำเสนอจะเป็นอย่างไรข้าพเจ้าไม่ทราบดอก
ที่แน่ ๆ เห็นแต่ชื่อ..ข้าพเจ้าว่า..กรรมการมีปัญหา
มีปัญหาแน่ ๆ พี่ท่าน
ออกไปหาอะไรซดดับงัวเงียเสียหน่อย
คารวะ
ดิลล์ (อุนจิที่ยังไม่ได้ถ่าย) (ฟังแล้ววกวนไหมพี่ท่าน พูดก็พูดเถอะ ภาษาที่ใช้ตั้งชื่อยังเลอะเทอะกันขนาดนี้ จะให้หวังอะไรกับภาษาข้างใน..แล้วยังได้รางวัล ข้าพเจ้าว่า..กรรมการมีปัญหา หากกรรมการมีปัญหาทิศทางงานเขียนก็มีปัญหาตามมา ดูซีไหลเถอะ!) (อ้าว..จบแล้วอารมณ์ยังไม่ยอมจบ..ไปดีกว่า..ไปล่ะ!)
จำกรณี ‘หม้อที่ขูดไม่ออก’ ได้ไหมขอรับ ?
คนเขียนใช้ภาษาไทยยังไม่เป็นเลย ถึงได้ตั้งชื่ออย่างนั้น
กรรมการโยนรางวัลซีไหลให้
พี่ท่านดูรายชื่อกรรมการชุดนั้นเถิด
(พูดไปก็ไม่ดี..เสียชีวิตกันไปแล้ว..แต่ผลงานยังอยู่ สามชื่อข้างบนไง!)
ไปจริง ๆ ล่ะ
พูดเช่นนี้หาได้หมายถึงข้าพเจ้าใช้ภาษาไทยเป็นนา
ขามวยขอบเวทีไงพี่ท่าน รู้ดีชอบส่งเสียง เตะ ๆ เข่า ๆ น้านน ฟันศอก!
แต่หากถูกกวักมือให้ขึ้นเวทีล่ะก็ บ้ายบาย
ไปจริงแระ!
Filed under: ลมปลายปีก | Tagged: วิชาเขียนไทย
อ้าว งี้ท่านพี่กรุณาย้ายความเห็นมาด้วยสิ ที่ตอบในแฟ้มนั้น น่ะ ไม่เป็นไร ผมเอามาลงเองก็ได้ ท่านช่วยลบอันใดทิ้งละกัน
-0-
อาทิตย์นี้ขายอักษรที่บ้านหนอนไม่ออกเลยพี่ท่าน หนำซ้ำที่แผงสารคดีไม่รับทำของชิ้นล่าสุดอีก แต่บรรยากาศที่ร้านกลับคึกคักแฮะ HA
อาจเป็นด้วย “ควายหรือเปล่า?” นั่น จึงถูกปฏิเสธ
ทีนี้ว่าไล่เรียงจากที่เด็กเฝ้าร้านร่อนสารมา กรณีพี่ท่านหยิบมิตรน้ำหมึกลงมาจากหิ้งหนังสือวางบนโต๊ะ แล้วตั้งคำถาม ผมจะคัดเอาคำถามออกมาและตอบ (ตอบตามที่ท่านตั้งเงื่อนไขไว้ในแต่ละข้อ)
1.พี่ท่านคิดว่าชื่อสำคัญแค่ไหน? มาก..น้อย..ปานกลาง?
ตอบ ปานกลาง
2.หากชื่อดี แต่เนื้อหาห่วย อันนี้ใช้ไม่ได้ใช่ไหม?
ตอบ ไม่จำเป็น ชื่อ กับ เนื้องานคนละส่วนกัน
3.หากชื่อห่วย แต่เนื้อหาดีล่ะ อันนี้หากพี่ท่านเป็นคณะกรรมการพี่ท่านจะตัดสินให้รางวัลไหม?…(ข้าพเจ้าเดาว่าให้..ถูกไหม?)
ตอบ ให้, ถูกต้องครับ
4.แต่หาก ให้รางวัลสามเล่ม แล้วชื่อทะแม่ง ๆ ทั้งสามเล่มล่ะ พี่ท่านจะว่าอย่างไร?ตอบ เออ แปลกดี ชื่อทะแม่ง เหมือนกันหมด สงสัยเขาจะนิยมกันแบบนี้ น่าสนใจศึกษา
สำหรับชื่อเรื่องสั้นทั้งสามที่พี่ยกมา ผมเองยังไม่เคยอ่าน จึงมิทราบว่าเนื้อหาเป็นอย่างไร ครั้นจะบอกว่ามันดีแน่ ๆ ไม่งั้นจะได้รางวัลหรือ ก็ตะขิดตะขวงใจ เนื่องจากความคิดหนึ่งมาค้ำคอหอย เราไม่ควรเข้าใจว่า งานที่ได้รับรางวัลนั้นเป็นงานดีเลิศ คือ ดีเพราะมีรางวัลประกาศ นั่นแหละ
หรืออีกนัยหนึ่ง หากผมอ่านแล้วว่าดี คนอื่นอาจไม่ว่างั้นด้วย ก็ไม่แปลกมิใช่หรือ คนเราคิดเห็นไม่เหมือนกันอยู่แล้ว ขึ้นอยู่กับรสนิยม!
สำหรับกรรมการหรือ จะว่า ด้วยความมีรสนิยมส่วนตัวหรือไม่ ก็มิอาจกล่าวได้ แต่ค่อนข้างเชื่อแน่ว่า ด้วยประสบการณ์ของท่าน (สำหรับงานรางวัลพี่กนกฯ) นั้น เอาเนื้อ ๆ มาก่อน (จริงหรือไม่จริงต้องไปสอบถามท่านเองนะ)
ผมจะแสดงความเห็นในมุมของคนอ่านสำหรับชื่อเรื่องทั้งสาม
ปรากฏการณ์ที่ใครคนหนึ่งหายไปจากชีวิตของใครอีกคน – ชื่อยาว จำไม่ได้หรอก
ลมใบ้ที่ไร้เสียง – เข้าท่า เก๋ดี หากตัดประเด็นของมิตรน้ำหมึกออกไปนะ แต่หากไม่ตัด ลมใบ้ ก็เพียงพอ (ใบ้ -ไม่มีเสียงอยู่แล้น)
ในวันที่วัวชนยังชนอยู่ – อันนี้เล่นคำเสียจนเกือบงงงวย เหลือแค่ วัวชน ก็ไม่ผิดความ อ่านเรื่องจบแล้วก็คงเข้าใจได้ว่า ยังมีวัวชนอยู่ ส่วนจะชนแบบไหนก็ให้เนื้อหาทำหน้าที่ของมันไป
จะชื่อยาว หรือสั้น ผมว่าไม่สำคัญเท่าว่า มันมีความหมายสมบูรณ์ในประโยคหรือไม่
ลองดูชื่อนี้ “เรื่องบางเรื่องเหมาะที่จะเป็นเรื่องจริงมากกว่า” มันชัด สมบูรณ์ไหม เนื่องจากอ่านเรื่องนี้แล้ว มันก็สมควรจะชื่อเรื่องนี้แหละ
แล้วชื่อนี้ “กรณีฆาตกรรมโต๊ะอิหม่าม สะตอปากาเด” ยาวเหมือนกัน แต่ใช่เลย เนื้อเรื่องมันเป็นอย่างนี้นี่
แล้วชื่อนี้อีกล่ะ “สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน” “โลกสามใบของราษฎร์ เอกเทศ” “ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน”
แถมอีกชื่อ “โลกใบเล็กของซัลมาน”
เอาแค่ยาว ๆ สามสี่ชื่อนี้ หากได้อ่านเนื้อหาแล้ว ก็จะทราบทันทีเลยว่า มิอาจเปลี่ยนเป็นอื่นได้ ชื่อเหล่านี้มาจากเนื้อเรื่อง หรือจะคิดตั้งมันขึ้นมาเป็นแนวทางในการเขียนเลยก็เป็นไปได้ ไม่อยู่ในข่ายการประดิดประดอยถ้อยคำแต่อย่างใด
แล้วชื่อสั้น ๆ ละ มีไหม อ้อ มีแน่ ๆ ครับ ลองดู
“เชงเม้ง” “จนตรอก” “ซื้อบุญ” “ลูกองุ่น” “ฤดูกาล” “ดอกไผ่” “คนกับเสือ” “สะพานขาด” “บ่ายบัดซบ” “คำพิพากษา” “เรื่องธรรมดา” “หมาเน่าลอยน้ำ” “บริการรับนวดหน้า” “ความฝันโง่ ๆ “ ฯลฯ
มีตั้งแต่ 2 พยางค์ถึง 6 พยางค์ (อาจมากกว่านี้) ล้วนแล้วแต่พุ่งตรงเข้าสู่เนื้องานทันที
หนึ่งพยางค์ก็มี ล่าสุดก็ “หึง” ของ ขจรฤทธิ์ รักษา ในเนชั่นฯ ฉบับล่าสุด
เห็นอะไรอย่างหนึ่งไหม ระหว่างชื่อเรื่องที่พี่ท่านยกมา กับ ที่ผมยกมา?… (ไม่เกี่ยวกับชื่อเจ้าของผลงานนะครับ)
ถ้าจะพูดถึงความกระชับ แน่ละ เห็นอย่างชัดเจน แหล่มไหม? HA
ส่วนตัวผมเอง ในฐานะที่เขียนหนังสือเหมือนกัน มีบ้างที่ให้ทั้งสั้นและยาว แต่ไม่ว่าจะทั้งสั้นหรือยาวจะต้องเกี่ยวข้องกับเนื้อหา ง่ายที่สุด คือ เอาคำหรือประโยคใดประโยคหนึ่งที่ปรากฏในเนื้องานมา หรือไม่อ่านทวนแล้วสรุปย่อ เหมือนหาคำจำกัดความออกมา แต่ที่ถนัด คือ สั้น ๆ มากกว่ายาว ๆ
เห็นอะไรอีกอย่างไหมครับ?… รสนิยม ของเจ้าของงานไงล่ะ ส่วนรายละเอียดปลีกย่อยของรสนิยมนั้นจะไปตามกระแสหรือไม่ ต้องถามเจ้าของงานเอาเอง
ผมไม่นิยมยาว ๆ แต่ถ้าจะยาวต้องชัดเจน (หากเลี่ยงได้ก็จะเลี่ยง เพราะไม่นิยมประดิดประดอยคำ) ขอท่านลองค้นหางานเก่า ๆ ในร้านนี้ดู จะพบว่า มันเป็นอย่างที่กล่าวไหม
เอาละ เห็นทีต้องพอก่อน เปิดโอกาสให้แขกเหรื่อที่สนใจเข้ามานั่งล้อมวงกัน แล้วมาวิจารณ์กัน(ต่อยอดความคิด)
ความช่างสังเกตสังกาของท่านพี่ดินในครั้งนี้ นับว่าดียิ่งนักเชียว
ฝากข้อสังเกตเวลาหนังฝรั่งเข้าฉายบ้านเรา ว่าไหมว่า ชื่อไทยมัน ฮ่วยแตก พิกล คนละเรื่องกับพล็อต เช่น เรื่องที่อาร์โนลด์เล่นหลังจาก Terminator ก็มีคำว่า “คนเหล็ก” หมดเลย โดยเฉพาะ “คนเหล็กปราบเด็กแสบ”อุวะ!
อะนะ..จัดการให้เสร็จสรรพ
ขอบพระคุณ
ขอบพระคุณ
กาแฟสักแก้วไหมขอรับ?
สำคัญนะครับ มันน่าจะสื่อถึงเนื้อหา….หรือแม้บางครั้ง แทบจะไม่สื่อถึงเนื้อหาเลยก็ได้ (ซึ่งทำให้มันสำคัญ)
ถ้าไม่มีชื่อ…แล้วเราจะจัดระบบห้องสมุดยังไง เรียงตามเลขที่กำหนดให้….555