Live&Write quietly..shuuuu...
เขียนทำไม? เขียนอย่างไร? - สุวินัย ภรณวลัย -
Filed under: writer's toolbox | Tagged: หลักนักเขียน
บ่ายคล้อยสวัสดิ์ขอรับ
ขอบพระคุณสำหรับบทความดีๆที่แนะนำ
ดช.ลักอ่าน^^
อา..ทั่นคั่น ไม่ปะเสียนาน ทั่นสบายดีน้า.. เรื่องยาวของทั่นถึงไหนแล้วขะรับ?
คารวะ
ทดลอง ทดลอง กำลังจะมาเป็นเพื่อนบ้านอีกครั้ง ขอรับ ยังไม่มีอะไรในบ้าน ค่อยๆเป็นไป ตามจังหวะเวลาว่างของชีวิต
สวัสดีขอรับ ไอซ์
ปล. มาทดลองคอมเม้นท์กับคนในหมู่บ้านเดียวกัน ดูว่าดวงจันทร์ของผมจะโผล่มาไหม ขอรับ
อา..ท่านป๋าที่เคารพรัก
ตัวอักษรคงไม่สามารถทดแทนความรู้สึกยินดี ขอเป็นอาชาล่ะกัลล์ ฮ่า ฮ่า
หึหึ…มิเข็ดฤทธิ์อาชาหรือท่านดิน
ข้าเจ้านึกออกละท่านดิน
ที่หลายๆ อาทิตย์นี้ท่านๆ ทั้งหลายขัดอกขัดใจกับการมาไม่ตรงเวลาของจุดประกายวรรณกรรม
ข้าเจ้าเคยรู้มาว่าเขาอัพกันตั้งแต่วันพฤหัสหรือศุกร์นี่ล่ะ แต่ยังไม่นำเข้าสู่สารบบ
ทีนี้เราก็มีวิธีดูด้วยการเปลี่ยนตัวเลยให้มันรันขึ้นนะท่าน
ปกติหากอ่านท่านต้องเข้าไปที่นี่ใช่ไหม
http://www.bangkokbiznews.com/jud/wan/
แต่นี่เปิดเข้าแล้วมันยังเป็นฉบับสัปดาห์ก่อนอยู่เลย
ข้าเจ้าจึงเปิดหาที่อยู่มันแล้วเลยลองรันตัวเลขขึ้นดู
http://www.bangkokbiznews.com/jud/wan/20080303/index.php
เท่านี้ก็อ่านฉบับใหม่ได้อย่างสบายอุราไม่ต้องบ่นถึงความล่าช้าแล้วท่าน
เสาร์หน้าท่านลองเปลี่ยนเลขท้าย 303 เป็น 304 นะท่าน
ลองดูๆ เผื่อสัปดาห์ไหนมีงานท่านลง จะได้รีบไปจองหนังสือพิมพ์ตั้งแต่มันยังไม่วางแผง (ฮา)
อรุณสวัสดิ์ขอรับท่านเพลงเจ้าเอย
แหะ แหะ มีแซว.. เรื่องนั้นคงต้องคอยดื่มแสดงความยินดีกะพี่ท่านประทีปะไปทีละกรึ้บสองกรึ้บ ตัวข้าพเจ้าเองคงไม่มีปัญญาดอกขอรับ ทุกวันนี้ได้นั่งลงเขียนเรื่องตามแต่ใจอยาก มีร้านกล้วยฯ ให้นั่งเหยียดขาอ่านหนังสือ ปัดกวาดโต๊ะต้อนรับประดาลูกค้า แลกเปลี่ยนบทสนทนากับสหายเช่นท่าน นับว่าเปรมสุขเอมใจแล้ว
ขอบคุณที่นำมาฝากขอรับ
ส่วนอาชาน่ะ เข็ดก็เฉพาะเช้าวันแฮ้งค์ หลายวันถัดมาซ่าใหม่ทู้กกกกที (เลิกไม่ได้สักที)
ได้แล้วขอรับท่านเพลง แหล่มเลย..
ชื่อ (ต้องการ)
E-mail (will not be published) (ต้องการ)
เว็บไซท์
Notify me of follow-up comments via email.
บ่ายคล้อยสวัสดิ์ขอรับ
ขอบพระคุณสำหรับบทความดีๆที่แนะนำ
ดช.ลักอ่าน^^
อา..ทั่นคั่น
ไม่ปะเสียนาน
ทั่นสบายดีน้า..
เรื่องยาวของทั่นถึงไหนแล้วขะรับ?
คารวะ
ทดลอง ทดลอง
กำลังจะมาเป็นเพื่อนบ้านอีกครั้ง ขอรับ
ยังไม่มีอะไรในบ้าน
ค่อยๆเป็นไป ตามจังหวะเวลาว่างของชีวิต
สวัสดีขอรับ
ไอซ์
ปล. มาทดลองคอมเม้นท์กับคนในหมู่บ้านเดียวกัน ดูว่าดวงจันทร์ของผมจะโผล่มาไหม ขอรับ
อา..ท่านป๋าที่เคารพรัก
ตัวอักษรคงไม่สามารถทดแทนความรู้สึกยินดี
ขอเป็นอาชาล่ะกัลล์ ฮ่า ฮ่า
คารวะ
หึหึ…มิเข็ดฤทธิ์อาชาหรือท่านดิน
ข้าเจ้านึกออกละท่านดิน
ที่หลายๆ อาทิตย์นี้ท่านๆ ทั้งหลายขัดอกขัดใจกับการมาไม่ตรงเวลาของจุดประกายวรรณกรรม
ข้าเจ้าเคยรู้มาว่าเขาอัพกันตั้งแต่วันพฤหัสหรือศุกร์นี่ล่ะ แต่ยังไม่นำเข้าสู่สารบบ
ทีนี้เราก็มีวิธีดูด้วยการเปลี่ยนตัวเลยให้มันรันขึ้นนะท่าน
ปกติหากอ่านท่านต้องเข้าไปที่นี่ใช่ไหม
http://www.bangkokbiznews.com/jud/wan/
แต่นี่เปิดเข้าแล้วมันยังเป็นฉบับสัปดาห์ก่อนอยู่เลย
ข้าเจ้าจึงเปิดหาที่อยู่มันแล้วเลยลองรันตัวเลขขึ้นดู
http://www.bangkokbiznews.com/jud/wan/20080303/index.php
เท่านี้ก็อ่านฉบับใหม่ได้อย่างสบายอุราไม่ต้องบ่นถึงความล่าช้าแล้วท่าน
เสาร์หน้าท่านลองเปลี่ยนเลขท้าย 303 เป็น 304 นะท่าน
ลองดูๆ เผื่อสัปดาห์ไหนมีงานท่านลง จะได้รีบไปจองหนังสือพิมพ์ตั้งแต่มันยังไม่วางแผง (ฮา)
อรุณสวัสดิ์ขอรับท่านเพลงเจ้าเอย
แหะ แหะ มีแซว..
เรื่องนั้นคงต้องคอยดื่มแสดงความยินดีกะพี่ท่านประทีปะไปทีละกรึ้บสองกรึ้บ ตัวข้าพเจ้าเองคงไม่มีปัญญาดอกขอรับ ทุกวันนี้ได้นั่งลงเขียนเรื่องตามแต่ใจอยาก มีร้านกล้วยฯ ให้นั่งเหยียดขาอ่านหนังสือ ปัดกวาดโต๊ะต้อนรับประดาลูกค้า แลกเปลี่ยนบทสนทนากับสหายเช่นท่าน นับว่าเปรมสุขเอมใจแล้ว
ขอบคุณที่นำมาฝากขอรับ
ส่วนอาชาน่ะ เข็ดก็เฉพาะเช้าวันแฮ้งค์ หลายวันถัดมาซ่าใหม่ทู้กกกกที (เลิกไม่ได้สักที)
คารวะ
ได้แล้วขอรับท่านเพลง
แหล่มเลย..