• Live&Write quietly..shuuuu...

  • RSS Life in a Day

    • กาลครั้งหนึ่งฯ ๒๕ ธันวาคม 13, 2009
    • ชักม้าชมเมือง : ปี้ป่น ธันวาคม 10, 2009
      ๑๏ เขาย่ำยีขี่ขย่มข่มเหง บรรเลงเพลงพิศวาสสังวาสสวรรค์ ทีละคนทีละหน้ามาพร้อมกัน ทีละคันทีละคลำถลำแทง ๒๏ แล้วจับแก้เปลือยกายสยายร่าง ก็ปลิวคว้างหว่างวารสานแสยง คนโน้นยีคนนี้หยิกมาพลิกแพลง ล้วนสำแดงวิสัยทัศน์วัดดีกรี ๓๏ เสร็จก็เอมกำซาบอาบวิมุติ วิเศษสุดกำหนัดโสมนัสศรี สะบัดร่างสร่างสอจรลี เสพบัดพลีคลี่ทรัพย์ระยับระยำ ๔๏ แล้วคนใหม่ก็มาดาหน้าใหม่ ตาชอนไชมือกุมขยุ […]
    • ชักม้าชมเมือง : ราชรถ ธันวาคม 6, 2009
      ๏ รอยสึกบนผิวยางเกรียมไหม้ ตัวถังแตกลายร่องสี กันชนโยกคลอนค่อนปี คลัทซีครืนครืดคราดคราง ๏ เลาะเลี้ยวเทียวทุ่งถิ่นประเทศ ทนเทวษเขตใดได้หมาง มุ่งมั่นบั่นบุกทุกที่ทาง ดินร้างขวางขวากยากยั้ง ๏ บำบัดทุกข์บำรุงสุขทั่วหล้า ซับน้ำตาเปื้อนหน้าเติมหวัง จากใหม่จวบเก่าเจียนพัง ราชรถยังคงระวาง ๏ รอยสึกฝังรอยลึกร่อง เบรกพร่องเพลาปัดขัดขวาง ยังพร้อมเยือนหนผจญทาง จะไปยืนข้า […]
    • The Note Book : จดหมายถึงนักเขียน (โคตร) หนุ่ม 2 ธันวาคม 6, 2009
    • คลื่นวรรณกรรม : 'เรื่องของเรา' 9 เรื่องสั้นสีอำพันจาก 9 นักเขียน (ต่อ) ธันวาคม 5, 2009
    • คลื่นวรรณกรรม : 'เรื่องของเรา' 9 เรื่องสั้นสีอำพันจาก 9 นักเขียน ธันวาคม 3, 2009
    • The Note Book : ลูกชิ้นลูกสุดท้าย ธันวาคม 1, 2009
    • ฮุฮิ : เรื่องจานอย่าจดจำ พฤศจิกายน 25, 2009
      เวลานั่งกินกันอย่างช้าช้า กลิ่นปลาร้ายังลอยไล้ปอยผม มือก็จับน่องไก่งับให้จม นั่นลาบแจ่วจิ้มจ่มน่าชมชิม จานกองนัวในกระมังอันกว้างใหญ่ นี่ตาใครล้างล่ะว่าไงหา เธอบอก "อิ่มแระพุงตึง อยากผึ่งตา ดูละครช่องห้ามาพอดี" ฉันโดดคว้าเหนี่ยวคอแล้วตีศอก "ก็ไหนบอก คราวหน้าตาเธอเล่า!" "ตาหน้าไง ตาหน้าอย่ามาเมา ล้างเร็วเข้า เอ้า! ละครช่องห้ามาพอดี […]
    • The Note Book : สแกนกรรม พฤศจิกายน 24, 2009
    • กาลครั้งหนึ่งฯ พฤศจิกายน 21, 2009

เช้าวันอาทิตย์ : ทายคำนำกับคำสุพลาด

@ มุมกาแฟร้านหนังสือประทีป : คำทำนายกับคำสุภาพ

เช้าวันอาทิตย์

ชาไม่หวานปาโก๋ข้าวต้มโจ๊กสวัสดิ์ขอรับพี่ท่าน

กลับจากตลาดนัด แผลวมาเปิดสวัสดี ฟันเฟิงยังไม่ได้สี (หากมีกลิ่นทะแม่.งล่ะไม่ต้องสงกา)

อืมม์..

ผ่านตาเที่ยวแรกยังงง ๆ ต้องย้อนวนอีกรอบ คล้ายพี่ท่านจะบอกว่า..ไม่ดีกว่า การตีความย่อมไม่ดีแน่ พี่ท่านจะตั้งใจสื่อว่าอย่างไรนั้นบ่เป็นหยังดอก เอาเป็นข้าพเจ้ารับสารมาว่าไงดีกว่า..

ประมาณ..เอ่อแบบว่า..คลับ ๆ คล้าย ๆ..ทำนองว่า..ค่อนไปทางว่า..คนเชื่อไม่ก็คนทำนาย..กระบือหรือเปล่า? (ตีความไปตามฐานานุปัญญาผู้ตีไม่มีถูกผิดใช่ไหมขะรับ)

เห็นทีต้องตีความกระบืออีกสักหน่อย

กระบือ(หรือนิคเนมว่าควาย) เป็นสัตว์หน้าตาดี(ตาหวานหยด ขนตางอน) ใจซื่อ ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมคดโกง ขยันทำงานหนัก รักความสะอาด(ชอบนอนแช่น้ำ) มีน้ำอดน้ำทน กินง่ายอยู่ง่าย

ยุคหนึ่งได้รับเกียรติเป็นสัญลักษณ์ของความทึ่ม โง่เง่าเต่าตุ่น ก็เพราะความที่ซื่อสัตย์ตรงไปตรงมา(ไม่ก็คงเป็นดองกับเต่าและตัวตุ่นทางไหนก็สักทาง)
อ่า..ทีนี้มา ‘คำทำนาย’

ทำนาย=ทำผู้ชาย (เอ่ฟังทะแม่.งนะขะรับ)ไม่ทราบเหมือนกัลล์ว่าทำผู้ชายไปเกี่ยวอะไรกับการกล่าวคาดเดาอนาคตโดยใช้หลักการหนึ่งหลักการใดเป็นเครื่องมืออ้างอิง 

คำทำนายมีมนตร์ขลังมาแต่บรรพกาล  มีแรงดึงดูดคล้ายพลังของดวงจันทร์จึงมีผลต่อมนุษย์อิสตรีมากกว่าบุรุษ เป็นสีสันทางจิตวิญญาณโดยไม่จำเป็นต้องสนใจความเป็นจริง (เช่นเคยมีคำทำนาย ปี 2000 โลกจะกลียุค โลกจะแตก น้ำจะท่วมโลก..เฉย..ไม่มีอะหยัง จากนั้นก็ทำนายกันต่อ ที่แล้ว ๆ นั้นลืมมันไปเถอะ)

เป็นที่พึ่งทางใจ  เป็นความหวังของมนุษยชาติ

แต่เหล่าศาสดาเอกมักไม่ค่อยเห็นด้วย เพราะการเดินตามความหวังเช่นนั้นน่าจะเข้ารกเข้าพงเสียมากกว่า..มากกว่าอะไรล่ะ..ไม่รู้สิ! จึงมักบัญญัติคำสอนให้เชื่อเหตุผล แต่ครั้นพ้นยุคศาสดาเหล่าสาวกผู้ศรัทธาก็นำคำทำนายเข้าไปผสมผสานในศาสนาจนแนบแน่น จนทุกศาสนาจะต้องมีคำพยากรณ์ ศาสดาพยากรณ์ อืมม์ ขลัง..ศักดิ์สิทธิ์ และกำหนดทิศทางสังคมสาวก (ประมาณโรดแมพ)

ฉะนั้นไม่ว่าจะในศาสนาหรือนอกศาสนา ‘เทพพยากรณ์’ ก็เป็นความเชื่อหนึ่งที่แทรกเข้าในทุกศาสนา ไม่ก็อาจเป็นศาสนาเดิมแท้ของมนุษยชาติ ที่ถ่ายทอดคำสั่งสอนผ่านระหัสพันธุกรรม (ผู้คิดค้นจะต้องไม่ธรรมดา) 

เอาล่ะสิ..โม้ไปโม้มา แล้วนี่ข้าพเจ้าจะนำกระบือ-คำทำนาย-หยาบคาย-สุภาพ มาเกี่ยวข้องกันได้ฉะใดล่ะเนี่ย!? 

อืมม์..

เอาเป็นว่า ข้าพเจ้านายกระบือขอทำนายอย่างสุภาพว่าควายจะไม่มีวันสูญพันธุ์ไปจากประเทศนี้ เอาเกียรติของนายกรัฐมนตรีนอมินี่เป็นประกัน..หยาบคายไหมพี่ทั่น?

คารวะ
ดิลล์

ปล. คราวหน้าหากต้องการใช้รูปข้าพเจ้าอีกขอให้บอกไม่ต้องเกรงใจนะขะรับ จะส่งไฟล์มาให้ รูปนั้นน่ะคงเป็นไบซั่นญาติข้าพเจ้าเอง ไม่ว่าจะมองอย่างไร พันธุ์ไทยแท้อย่างข้าพเจ้ายังหล่อกว่าหลายขุม (จริง..จริ้ง!)

2 Responses

  1. กรี๊ดดดดดดดดดดด
    ท่านดิลล์ลลลลลลลลลลล

    ไม่ต่งไม่ตอบ ไม่คงไม่คุยแล้วล่ะ

    ข้าเจ้าจะพาการ์ฟิลด์ไปนอนกอดระหว่างแก้บทกวี “เพลงรมณ์เล” ให้มันเข้าท่ากว่านี้

  2. เจ้าทุยอยู่หนายยยยยย

    เจ้าทุยอยู๋ไหน

    (ปีเตอร์)

ใส่ความเห็น