• Live&Write quietly..shuuuu...

  • RSS Life in a Day

    • กาลครั้งหนึ่งฯ ๒๕ ธันวาคม 13, 2009
    • ชักม้าชมเมือง : ปี้ป่น ธันวาคม 10, 2009
      ๑๏ เขาย่ำยีขี่ขย่มข่มเหง บรรเลงเพลงพิศวาสสังวาสสวรรค์ ทีละคนทีละหน้ามาพร้อมกัน ทีละคันทีละคลำถลำแทง ๒๏ แล้วจับแก้เปลือยกายสยายร่าง ก็ปลิวคว้างหว่างวารสานแสยง คนโน้นยีคนนี้หยิกมาพลิกแพลง ล้วนสำแดงวิสัยทัศน์วัดดีกรี ๓๏ เสร็จก็เอมกำซาบอาบวิมุติ วิเศษสุดกำหนัดโสมนัสศรี สะบัดร่างสร่างสอจรลี เสพบัดพลีคลี่ทรัพย์ระยับระยำ ๔๏ แล้วคนใหม่ก็มาดาหน้าใหม่ ตาชอนไชมือกุมขยุ […]
    • ชักม้าชมเมือง : ราชรถ ธันวาคม 6, 2009
      ๏ รอยสึกบนผิวยางเกรียมไหม้ ตัวถังแตกลายร่องสี กันชนโยกคลอนค่อนปี คลัทซีครืนครืดคราดคราง ๏ เลาะเลี้ยวเทียวทุ่งถิ่นประเทศ ทนเทวษเขตใดได้หมาง มุ่งมั่นบั่นบุกทุกที่ทาง ดินร้างขวางขวากยากยั้ง ๏ บำบัดทุกข์บำรุงสุขทั่วหล้า ซับน้ำตาเปื้อนหน้าเติมหวัง จากใหม่จวบเก่าเจียนพัง ราชรถยังคงระวาง ๏ รอยสึกฝังรอยลึกร่อง เบรกพร่องเพลาปัดขัดขวาง ยังพร้อมเยือนหนผจญทาง จะไปยืนข้า […]
    • The Note Book : จดหมายถึงนักเขียน (โคตร) หนุ่ม 2 ธันวาคม 6, 2009
    • คลื่นวรรณกรรม : 'เรื่องของเรา' 9 เรื่องสั้นสีอำพันจาก 9 นักเขียน (ต่อ) ธันวาคม 5, 2009
    • คลื่นวรรณกรรม : 'เรื่องของเรา' 9 เรื่องสั้นสีอำพันจาก 9 นักเขียน ธันวาคม 3, 2009
    • The Note Book : ลูกชิ้นลูกสุดท้าย ธันวาคม 1, 2009
    • ฮุฮิ : เรื่องจานอย่าจดจำ พฤศจิกายน 25, 2009
      เวลานั่งกินกันอย่างช้าช้า กลิ่นปลาร้ายังลอยไล้ปอยผม มือก็จับน่องไก่งับให้จม นั่นลาบแจ่วจิ้มจ่มน่าชมชิม จานกองนัวในกระมังอันกว้างใหญ่ นี่ตาใครล้างล่ะว่าไงหา เธอบอก "อิ่มแระพุงตึง อยากผึ่งตา ดูละครช่องห้ามาพอดี" ฉันโดดคว้าเหนี่ยวคอแล้วตีศอก "ก็ไหนบอก คราวหน้าตาเธอเล่า!" "ตาหน้าไง ตาหน้าอย่ามาเมา ล้างเร็วเข้า เอ้า! ละครช่องห้ามาพอดี […]
    • The Note Book : สแกนกรรม พฤศจิกายน 24, 2009
    • กาลครั้งหนึ่งฯ พฤศจิกายน 21, 2009

เช้าวันอาทิตย์ : เติมหนังสือด้วยหัวใจ

เช้าวันอาทิตย์

เช้าวันอาทิตย์™ 6/108-1009

ก่อนอรุณรุ่งสวัสดิ์ขอรับพี่ท่าน

-1-
ข้าพเจ้าโดนลมแรงกรรโชกหลังคาขนำสั่นผึบผับ นอนหลับ ๆ ตื่น ๆ มาหลายเพลาจนตาโบ๋ 

ค่ำคืนนี้เอาอีกแล้ว!

เพิ่งหลับได้ไม่นานให้มีอันลุกขึ้นมาโงกเงกเปิดไมเคิลคล้าวเพื่อนเลิฟ เพราะทู้ซี้นอนต่อก็ไม่หลับ

-2-
การรอลุ้นว่าแต่ละเช้าวันอาทิตย์พี่ท่านจะหยิบหัวเรื่องใดมาแกล้มกาแฟปาโก๋เป็นความเร้าใจประการหนึ่ง พี่ท่านอาจสงสัย ‘มันจะเร้าใจอะไรของมันฟะ?’

ข้าพเจ้ารอลุ้นดูขมองตนว่าปะหัวเรื่องแลเนื้อหาแล้ว ขี้เลื่อยในขมองมันจะเต้นดึ๋งดั๋งหรือไม่? เต้นมากน้อยเพียงไร? ‘แล้วจะทำไม?’ พี่ท่านสงสัย(อีก)

แบบว่า หากเต้นมากก็สบายหน่อยโม้ออกมาได้โดยง่าย  แต่หากเจอหัวเรื่องที่ขี้เลื่อยมันไม่ยอมเต้นทีนี้ข้าพเจ้าก็ต้องเต้นเสียเอง เพราะมันจะโม้ไม่ออกเอาน่ะสิ  แต่ตั้งใจไว้ว่าออกไม่ออกก็จะเขียน เขียนให้เป็นคล้ายอาทิตย์ละครั้งพี่ท่านโยนหัวเรื่องลงมาแหมะ! แล้วละอ่อนน้อยก็ฝึกเขียนไปตามแต่ปัญญา

-3-
เช้าวันอาทิตย์เที่ยวนี้ดูท่าขี้เลื่อยจะชอบใจ อ่านจบโม้ต่อได้โดยง่าย  แต่ปลายนิ้วไม่ค่อยจะยอมเคลื่อนไหวเพราะงัวเงียเป็นกำลังขะรับ

-4-
อ่านจบข้าพเจ้าคิดถึง….อ่า….
..
..
..
คิดถึง..
..
..
..
คิดถึงบ้านเด็กกำพร้า คิดถึงบ้านพักฉุกเฉิน คิดถึงบ้านพักคนชรา  คิดถึงสถานที่ซึ่งมีผู้ถูกจำกัดโอกาสอยู่รวมกัน 

อ่านจบข้าพเจ้าคิดเลยเถิดไปว่าหัวเรื่องครานี้พี่ท่านคงร่ายดัชนีประทีปะอย่างคล่องใจเพราะคงเป็นหัวเรื่องที่ผุดโผล่ขึ้นโดยธรรมชาติ  หัวเรื่องเช่นนี้เป็นห้วเรื่องที่เขียนอย่างสุขอักษรนัก

และยังมี..คิดถึง..ทริปหนอนสัญจร

การร่วมแรงร่วมใจส่งหนังสือกันไปคนละเล่มสองเล่มของเหล่าหนอนเวลานั้นเป็นภาพสวยงามนัก บรรยากาศที่ดีนัก  เสียดายไม่ได้กระทำต่อเนื่องให้ทุกปี  รู้สึกว่าแม่งานท่านย่าจะสุขภาพโทรมทรุดบ่นอุบปวดหลังปวดไหล่เข้าทุกที  ทริปต่อไปคงจัดบริจาคหนังสือให้ห้องสมุดบ้านพักคนชรา(เป็นแท้)

-5-
ชาวสวนหมั่นเอาใจใส่สวน ผสมปุ๋ยบำรุงพันธุ์ไม้ เพาะต้นอ่อน ดูแลต้นแก่ตลอดเวลา ทั้งยังต้องคอยกำจัดวัชพืชไม่ให้ขึ้นรกเรื้อเบียดบังการเติบโตของไม้ดี สวนจึงสวยงามชวนพิศชวนมองให้ผลอย่างน่าภาคภูมิใจ

ฉันใดฉันนั้น

ช่วยกันสร้างสิ่งดีงามให้สังคมเล็ก ๆ ที่เราอาศัย ช่วยกันเขียนภาพสวยงามไว้ในความทรงจำ สวนอักษรของเราก็จะไฉไลละลานตา(ขอค่าโฆษณาด้วยนาท่านย่าที่เคารพ) มีโครงการเกิดขึ้นอีกวันใด ผู้น้อยจะส่งหนังสือไปในทันที 

คารวะ
หนอนดิลล์

@ ร้านหนังสือประทีป : เติมหัวใจด้วยหนังสือ

4 Responses

  1. หุ หุ หุ นอนไม่หลับชะเอิงเอิงเอยยยยย

    ใครเล่าจะรู้ว่าอยากจะนอนแต่นอนไม่หลับมันทรมานแค่ไหน

    หากอยากจะรู้เชิญมาถามคนแถวนี้ได้เน้อออออ

    .

    ปล. อืมม์ ไม่รู้จะแนะนำยังไงดีเหมือนกันครับท่านพี่ เพราะท่านน้องก็เป็นอยู่บ่อยๆ เหมือนกัน

    กระผมจึงพยายามจับเส้นมันดูหาสมมุติฐานว่าเป็นเพราะอะหยั๋ง ได้ความว่า หากก่อนนอน(หลังห้าทุ่ม)กระผมยังฝืนอ่านหนังสืออยู่ละก้อ แรงเฉื่อยทางความคิดจะส่งต่อไปทำให้หลับได้ยาก

    ฉะนั้น หากวันไหนกระผมอยากจะนอนสบายๆ ละก้อ ผมจะไม่อ่านหนังสือหลังห้าทุ่ม (ยกเว้นวันที่ไม่อยากนอนสบายๆ) ผมพบว่าสูตรนี้ใช้ได้กับตนเองครับ

    จึงแนะนำมาเพื่อทราบและลองตรองดูขอรับกระผม

  2. อุเหม่..พี่สองที่เคารพรักขะรับ ขอบพระคุณสำหรับความกรุณามุทิตาอุเบกขาอันพี่สองเมตตาแบ่งปันคำแนะนำผู้น้อง แล้วผู้น้องจะเก็บนิทราสูตรอันพี่สองกรุณามุทิตาอุเบกขาให้มาไว้ใช้ประโยชน์ต่อตนครอบครัวคนใกล้ชิดญาติสนิทมิตรสหายแลประเทศชาติในกาละโอกาสต่อ ๆ ไป
    ..
    แต่ขอวอนพี่สองรบกวนลดทอนความเร็วสายตากามนิตหนุ่มบวกอุลตร้าแมนบวกไอ้มดแดงริวคิบวกไอ้ขโมยย่องเบากางเกงในสีแดงน้องจุ๊บแจงดาราในสังกัดเจ๊แดงตามข่าวซุบซิบเมื่อวานแลงลงสักเล็กน้อยเถิดพระคุณ
    ..
    แล้วพระคุณจะเห็นว่าที่ตื่นตากลวงโบ๋อยู่นั่นเป็นเพราะพายุลมพัดแรงทั้งวันคืนขนำมันโยกหลังคาสังกะสีมันไหวจนไม่เป็นอันหลับนอนประไร มิใช่ดูภาพน้องอั้มแล้วเก็บไปฝันพลันตกใจตื่นก็หาไม่
    ..
    จึงยามนี้ไม่ว่าจะอ่านฤามิอ่านอันใด เป็นไม่ได้หลับนอนไปเสียทั้งนั้น อีกสองวันสามวันหากลมกรรโชกยังไม่ยอมยั้งหยุดเห็นทีต้องส่งบัตรเรียนเชิญพี่สองหอบกระเช้าไม้จันท์มาเยี่ยมสักคราผู้น้อยคงตายหยังเขียดเสียเป็นแท้
    ..
    จึงแจ้งมาเพื่อทราบแลขอพี่สองตรองเถิดขะรับ
    ..
    คารวะ

  3. สวัสดีเช้าวันอาทิตย์

  4. สวัสดีบ่ายวันอาทิตย์ท่านดิลล์

    ทริปหนอนสัญจร…คงทั้งสนุกและมีความสุขกันนะท่าน

    ได้ยินท่านว่าแล้วคิดถึง…ค่ายรักการอ่าน…ที่เคยทำ ที่ไปออกค่ายสร้างห้องสมุด

    อา…ปูนนี้แล้ว ถ้าไปช่วยอาจารย์ทำอีก น้องๆ เด็กๆ เค้าจะถามมั้ยเนี่ยว่า…ป้ามาทำอะไรที่นี่ (ฮา)

ใส่ความเห็น