อิล่อยป้อยแอ : สงสัยมีโรคระบาด!

ใต้เท้าขอรับ

เกล้ากระผมถ้าจะเป็นตัวซวยดังใต้เท้าให้ศีลให้พรอยู่ทุกบ่อยเป็นแท้  จะอะไรเสียอีกเล่าขอรับ  เกล้ากระผมมาถึงวันเดียวพบคำสอนสั่งท่านเจ้าสำนักบอกมีโรคติดต่อเสียแล้ว

ท่านเจ้าสำนักบอกว่ามีเชื้อโรคอาศัยละแวกปากและในรูหู (ชื่อเป็นภาษาฝาหรั่งกระผมจนด้วยเกล้า)  ท่านเจ้าสำนักบอกว่ายามระบาดมาถึงเมืองไทยเชื้อเกิดกลายพันธุ์  ดูท่าจะร้ายเอาแรงอยู่ 

เกล้าชักหวั่น ๆ เสียแล้วสิ  นี่ใต้เท้าส่งเกล้ากระผมมาฝึกเขียนตัวหนังสือฤาส่งมาหาที่ม้วยมรณากันหนอ

จะอย่างไรขอใต้เท้าระมัดระวังจงดีนะขอรับ  หากปะคนประเภทนี้ขอใต้เท้าเลี่ยงห่างเข้าไว้  อะไรบ้างล่ะ  รอสักครู่ขอรับเกล้ากระผมไปดูหน่อย  ท่านเจ้าสำนักแปะคำสอนสั่งไว้ห้องติด ๆ กันนี่เอง  รอสักครู่ขอรับ

อ่า..คนที่พูดไม่รู้จักคิด  คนไม่รู้จักโต ไม่รู้จักควบคุมตัวเอง  พวกชอบขลุกขยะ  แลฟังเรื่องลับชาวบ้านร้านตลาด  พวกช่างนำเรื่องนู้นปะติดปะต่อเรื่องนี้

ประดานี้ขอรับ  เป็นกลุ่มเสี่ยงนำเชื้อระบาด  ขอใต้เท้าระวังจงหนัก 

เกล้ากระผมสงสัยอยู่ว่าน่าจะเป็นโรคเดียวกับสยามประเทศเราเรียก ‘ขี้นินทา’ ขอรับ  ฟังอาการใกล้เคียงเป็นกำลังโดยเฉพาะอาการกระซิบกระซาบ “จุ๊! จุ๊! อย่าบอกใครนะ!” คุ้น ๆ ไหมขอรับ? ดูเหมือนพวกอีอำแดงผิว อำแดงผาดมันสำแดงกันบ่อย ๆ เกล้ากระผมสงสัยใจอยู่แล้วเทียวว่าอีนังพวกนี้ต้องเป็นโรคอะไรสักอย่างเป็นแท้  มันจึงทำเอาป่วนไปทั้งเรือน  อาการเหมือนท่านเจ้าสำนักกล่าวไว้ไม่มีผิดเพี้ยน  เอาเรื่องนู้นปะติดปะต่อเรื่องนี้แล้วต่อความยาวสาวความยืด 

ท่านเจ้าสำนักยกตัวอย่างว่านางสาวกอนุ่งผ้าอาบน้ำเกิดเดินหกล้ม  พวกติดเชื้อเห็นเข้าเรื่องจะกลายเป็นนางสาวกอนุ่งอะไรนี่(สักอย่าง)มีสัมพันธ์สวาทกับชายหนุ่มที่โรงพักแรมไปนู่น     

ใต้เท้าต้องรีบจัดการนำอีอำแดงผิวอำแดงผาดส่งโรงหมอรักษาอาการให้ไวนะขอรับ  ตัดไฟเสียแต่ต้นลม  หากปล่อยเชื้อกลายพันธุ์เกรงเรือนใต้เท้าจะลุกเป็นไฟ 

จุ๊! จุ๊! ใต้เท้าอย่าได้บอกนังสองคนนั่นเทียวว่าเกล้าเรียนมาเช่นนี้  กลับไปเกล้าตายแน่!

อ้าว! เอ๊ะ! หรือเกล้าติดเชื้อเข้าแล้ว!
ต้องรีบไปล้างปากก่อนขอรับ 

กราบลาใต้เท้า
อิล่อย ป้อยแอ

มีการตอบกลับหนึ่งครั้ง

  1. ชนจอกชายามสายกันหน่อยมั้ยท่านดิน

    หรือท่านยังอิ่มกับปาโก๋จุ่มกาแฟ

    อันเชื้อโรคที่ท่านพรรณา อิฉันว่ามันคลับคล้ายคลับคลา
    รู้สึกว่าการบ้วนปากไม่อาจรักษาได้
    วิธีการรักษาให้หายขาดอิฉันนั้นก็จนใจด้วยมิได้เป็นแม่หมอแต่ประการใด
    แต่นี่นะหนาท่าน…ยามเกิดอาการเยี่ยงนี้อิสตรีทั้งหลายเฉกเช่นอิฉันมีวิถีบำบัดตน
    ด้วยการใช้หลังมือเคาะให้เกิดเสียงสามจังหวะ
    ป๊อก-ป๊อก-ป๊อก จากนั้นสะบัดเจ้าเชื้อโรคนั้นออกทางมือตน
    ว่ากันว่าการกระทำเช่นนี้มันทำให้เจ้าเชื้อโรคมิอาจย้อนกลับมาเล่นงาน
    ประมาณว่าเจ้าของเรื่องไม่อาจมาสะบัดหลังแหวนใส่น่ะท่าน (ฮา)

    แหม…อิฉันอยากฮาจริงๆ นะท่านแต่มันฮาไม่ออก
    ด้วยวันอาทิตย์นี้อิฉันมีงานคั่งค้างหมักดองมาแต่คืนวันพุธ เพราะมัวแต่กินของหมักดองก่อให้เกิดอาการมึนเมาจนเช้านี้ที่เพิ่งสร่างซา
    มายกจอกชาคาราวะท่านถึงบ้านกันได้

    เอ้าๆ…ไม่ต้องยกเมนูเด็ดของร้านท่านมาแล้ว
    มองดูสายแดดแล้วอิฉันคงต้องลาท่านก่อน
    ได้บริหารสมองแต่เช้านี่มันดีจริงๆ นะท่านนะ

    ด้วยมิตรภาพ

ใส่ความเห็น