ใต้เท้าขอรับ
เกล้ากระผมถ้าจะเป็นตัวซวยดังใต้เท้าให้ศีลให้พรอยู่ทุกบ่อยเป็นแท้ จะอะไรเสียอีกเล่าขอรับ เกล้ากระผมมาถึงวันเดียวพบคำสอนสั่งท่านเจ้าสำนักบอกมีโรคติดต่อเสียแล้ว
ท่านเจ้าสำนักบอกว่ามีเชื้อโรคอาศัยละแวกปากและในรูหู (ชื่อเป็นภาษาฝาหรั่งกระผมจนด้วยเกล้า) ท่านเจ้าสำนักบอกว่ายามระบาดมาถึงเมืองไทยเชื้อเกิดกลายพันธุ์ ดูท่าจะร้ายเอาแรงอยู่
เกล้าชักหวั่น ๆ เสียแล้วสิ นี่ใต้เท้าส่งเกล้ากระผมมาฝึกเขียนตัวหนังสือฤาส่งมาหาที่ม้วยมรณากันหนอ
จะอย่างไรขอใต้เท้าระมัดระวังจงดีนะขอรับ หากปะคนประเภทนี้ขอใต้เท้าเลี่ยงห่างเข้าไว้ อะไรบ้างล่ะ รอสักครู่ขอรับเกล้ากระผมไปดูหน่อย ท่านเจ้าสำนักแปะคำสอนสั่งไว้ห้องติด ๆ กันนี่เอง รอสักครู่ขอรับ
อ่า..คนที่พูดไม่รู้จักคิด คนไม่รู้จักโต ไม่รู้จักควบคุมตัวเอง พวกชอบขลุกขยะ แลฟังเรื่องลับชาวบ้านร้านตลาด พวกช่างนำเรื่องนู้นปะติดปะต่อเรื่องนี้
ประดานี้ขอรับ เป็นกลุ่มเสี่ยงนำเชื้อระบาด ขอใต้เท้าระวังจงหนัก
เกล้ากระผมสงสัยอยู่ว่าน่าจะเป็นโรคเดียวกับสยามประเทศเราเรียก ‘ขี้นินทา’ ขอรับ ฟังอาการใกล้เคียงเป็นกำลังโดยเฉพาะอาการกระซิบกระซาบ “จุ๊! จุ๊! อย่าบอกใครนะ!” คุ้น ๆ ไหมขอรับ? ดูเหมือนพวกอีอำแดงผิว อำแดงผาดมันสำแดงกันบ่อย ๆ เกล้ากระผมสงสัยใจอยู่แล้วเทียวว่าอีนังพวกนี้ต้องเป็นโรคอะไรสักอย่างเป็นแท้ มันจึงทำเอาป่วนไปทั้งเรือน อาการเหมือนท่านเจ้าสำนักกล่าวไว้ไม่มีผิดเพี้ยน เอาเรื่องนู้นปะติดปะต่อเรื่องนี้แล้วต่อความยาวสาวความยืด
ท่านเจ้าสำนักยกตัวอย่างว่านางสาวกอนุ่งผ้าอาบน้ำเกิดเดินหกล้ม พวกติดเชื้อเห็นเข้าเรื่องจะกลายเป็นนางสาวกอนุ่งอะไรนี่(สักอย่าง)มีสัมพันธ์สวาทกับชายหนุ่มที่โรงพักแรมไปนู่น
ใต้เท้าต้องรีบจัดการนำอีอำแดงผิวอำแดงผาดส่งโรงหมอรักษาอาการให้ไวนะขอรับ ตัดไฟเสียแต่ต้นลม หากปล่อยเชื้อกลายพันธุ์เกรงเรือนใต้เท้าจะลุกเป็นไฟ
จุ๊! จุ๊! ใต้เท้าอย่าได้บอกนังสองคนนั่นเทียวว่าเกล้าเรียนมาเช่นนี้ กลับไปเกล้าตายแน่!
อ้าว! เอ๊ะ! หรือเกล้าติดเชื้อเข้าแล้ว!
ต้องรีบไปล้างปากก่อนขอรับ
กราบลาใต้เท้า
อิล่อย ป้อยแอ
Filed under: อิล่อยป้อยแอ | Tagged: นักหัดเขียน

ชนจอกชายามสายกันหน่อยมั้ยท่านดิน
หรือท่านยังอิ่มกับปาโก๋จุ่มกาแฟ
อันเชื้อโรคที่ท่านพรรณา อิฉันว่ามันคลับคล้ายคลับคลา
รู้สึกว่าการบ้วนปากไม่อาจรักษาได้
วิธีการรักษาให้หายขาดอิฉันนั้นก็จนใจด้วยมิได้เป็นแม่หมอแต่ประการใด
แต่นี่นะหนาท่าน…ยามเกิดอาการเยี่ยงนี้อิสตรีทั้งหลายเฉกเช่นอิฉันมีวิถีบำบัดตน
ด้วยการใช้หลังมือเคาะให้เกิดเสียงสามจังหวะ
ป๊อก-ป๊อก-ป๊อก จากนั้นสะบัดเจ้าเชื้อโรคนั้นออกทางมือตน
ว่ากันว่าการกระทำเช่นนี้มันทำให้เจ้าเชื้อโรคมิอาจย้อนกลับมาเล่นงาน
ประมาณว่าเจ้าของเรื่องไม่อาจมาสะบัดหลังแหวนใส่น่ะท่าน (ฮา)
แหม…อิฉันอยากฮาจริงๆ นะท่านแต่มันฮาไม่ออก
ด้วยวันอาทิตย์นี้อิฉันมีงานคั่งค้างหมักดองมาแต่คืนวันพุธ เพราะมัวแต่กินของหมักดองก่อให้เกิดอาการมึนเมาจนเช้านี้ที่เพิ่งสร่างซา
มายกจอกชาคาราวะท่านถึงบ้านกันได้
เอ้าๆ…ไม่ต้องยกเมนูเด็ดของร้านท่านมาแล้ว
มองดูสายแดดแล้วอิฉันคงต้องลาท่านก่อน
ได้บริหารสมองแต่เช้านี่มันดีจริงๆ นะท่านนะ
ด้วยมิตรภาพ