☉ อ้าเดือนวิไลแจ่ม….กะระจ่างโพยมเยือน
โสมแสงสิย้ำเตือน….ฤดินี้มิมีเลย
มองเดือนเจ้าเพื่อนฟ้า….นะภะจ้าสิน่าเชย
แต่ใจนะเจ้าเอย….บ่ มิเคยจะมีใคร
เดือนลอยสิพลอยชม….ก็จะแช่มจะชื่นใจ
แต่แล้วผิมองไป….ฤาก็เห็นเพียงเงาตน ฯ
☉ ฝากหน่อยนะเดือนเจ้า….วะจะนี้ฤดีดล
นำคำดนูวน….จะระลีกระซิบนาง
บอกคน ณ ปลายฟ้า….เถอะนะว่าดนูคราง
ฝากคำมิอำพราง….วะจะซื่อสิโดยใจ ฯ
☉ บอกว่า..มธุรส….บ่มิหมดมลายไป
ยังคงพะวงใน….สิเน่หาผกากลอน
เคยชื่น ณ คืนค่ำ….สุขะล้ำมิคลายคลอน
แว่วยินภิรมย์วอน….วจิหวังกระจ่างใจ ฯ
☉ บอกว่า..นะอย่าพราก….จะระจากรึลาไกล
กลับมาผจงใจ….เถอะนะจารกวีวรรณ
ยังคอยวจีเจ้า….วรรื่นสุรำพัน
เริงรสวิไลวรรณ….ปะระหนึ่งพิมานมนต์
ยังคอยผิหงอยเศร้า….มะนะเล่าก็เฝ้าทน
มองเดือนนิโลบล….มิวะนานจะนิ่งคอย ฯ
☉ อ้าเดือนวิโลแจ่ม….กะระจ่างสว่างลอย
เสียงเจ้าผิเฝ้าคอย….บ่มีบ้างฤาอย่างไร
เดือนลอยลุพ้นฟ้า….ทะระมานะดวงใจ
เพียงเงาระริกไหว….ดุจะแทนฤทัยรอน
แม้เดือนเจ้าเพื่อนฟ้า….ก็จะลาจะเคลื่อนคลอน
หวังใครสิฟังวอน….ฤาก็ไร้นะใจเอย ฯ
Filed under: ฉันท์
