• Live&Write quietly..shuuuu...

  • RSS Life in a Day

    • กาลครั้งหนึ่งฯ ๒๕ ธันวาคม 13, 2009
    • ชักม้าชมเมือง : ปี้ป่น ธันวาคม 10, 2009
      ๑๏ เขาย่ำยีขี่ขย่มข่มเหง บรรเลงเพลงพิศวาสสังวาสสวรรค์ ทีละคนทีละหน้ามาพร้อมกัน ทีละคันทีละคลำถลำแทง ๒๏ แล้วจับแก้เปลือยกายสยายร่าง ก็ปลิวคว้างหว่างวารสานแสยง คนโน้นยีคนนี้หยิกมาพลิกแพลง ล้วนสำแดงวิสัยทัศน์วัดดีกรี ๓๏ เสร็จก็เอมกำซาบอาบวิมุติ วิเศษสุดกำหนัดโสมนัสศรี สะบัดร่างสร่างสอจรลี เสพบัดพลีคลี่ทรัพย์ระยับระยำ ๔๏ แล้วคนใหม่ก็มาดาหน้าใหม่ ตาชอนไชมือกุมขยุ […]
    • ชักม้าชมเมือง : ราชรถ ธันวาคม 6, 2009
      ๏ รอยสึกบนผิวยางเกรียมไหม้ ตัวถังแตกลายร่องสี กันชนโยกคลอนค่อนปี คลัทซีครืนครืดคราดคราง ๏ เลาะเลี้ยวเทียวทุ่งถิ่นประเทศ ทนเทวษเขตใดได้หมาง มุ่งมั่นบั่นบุกทุกที่ทาง ดินร้างขวางขวากยากยั้ง ๏ บำบัดทุกข์บำรุงสุขทั่วหล้า ซับน้ำตาเปื้อนหน้าเติมหวัง จากใหม่จวบเก่าเจียนพัง ราชรถยังคงระวาง ๏ รอยสึกฝังรอยลึกร่อง เบรกพร่องเพลาปัดขัดขวาง ยังพร้อมเยือนหนผจญทาง จะไปยืนข้า […]
    • The Note Book : จดหมายถึงนักเขียน (โคตร) หนุ่ม 2 ธันวาคม 6, 2009
    • คลื่นวรรณกรรม : 'เรื่องของเรา' 9 เรื่องสั้นสีอำพันจาก 9 นักเขียน (ต่อ) ธันวาคม 5, 2009
    • คลื่นวรรณกรรม : 'เรื่องของเรา' 9 เรื่องสั้นสีอำพันจาก 9 นักเขียน ธันวาคม 3, 2009
    • The Note Book : ลูกชิ้นลูกสุดท้าย ธันวาคม 1, 2009
    • ฮุฮิ : เรื่องจานอย่าจดจำ พฤศจิกายน 25, 2009
      เวลานั่งกินกันอย่างช้าช้า กลิ่นปลาร้ายังลอยไล้ปอยผม มือก็จับน่องไก่งับให้จม นั่นลาบแจ่วจิ้มจ่มน่าชมชิม จานกองนัวในกระมังอันกว้างใหญ่ นี่ตาใครล้างล่ะว่าไงหา เธอบอก "อิ่มแระพุงตึง อยากผึ่งตา ดูละครช่องห้ามาพอดี" ฉันโดดคว้าเหนี่ยวคอแล้วตีศอก "ก็ไหนบอก คราวหน้าตาเธอเล่า!" "ตาหน้าไง ตาหน้าอย่ามาเมา ล้างเร็วเข้า เอ้า! ละครช่องห้ามาพอดี […]
    • The Note Book : สแกนกรรม พฤศจิกายน 24, 2009
    • กาลครั้งหนึ่งฯ พฤศจิกายน 21, 2009

ลมปลายปีก : วิสัชนาท่านคุณนาย

ย่ำค่ำสวัสดิ์ขอรับท่านนายหมูตุ้ย..ท่านบีม..

ขออนุญาตทักทายแลตอบข้อปุจฉาแทนท่านเจ้าของบ้านไปก่อน หากผิดพลาดขาดเหลืออย่างไรท่าน pat ช่วยต่อเติมด้วยขะรับ
..
..
อันว่า ping นั้นเป็นระบบที่ทำไว้ให้สัญญาณลิ้งค์กลับมายังบล็อกของเราเมื่อมีผู้อ้างถึงโดยการใส่ลิ้งค์ไว้ ดังเช่นท่าน pat อ้างถึง แคร่ไม้ไผ่ ลิ้งค์ที่ท่าน pat กรุณาใส่ไว้จะส่งกลับไปแสดงยังแคร่ไม้ไผ่ (ลองตามไปดูขอรับ..ท่านจะเห็นหน้าตา ping ของท่าน pat)

ระบบของ WP มีกล่อง pings ให้เราติ๊กลูกศรเพื่อเปิดใช้

ส่วน trackback เป็นตัวช่วยในการเชื่องโยงความเห็นต่อเนื่อง เช่นฟลาเนอร์บทนั้นของท่านนิ้ว ช่างชักชวนข้าพเจ้ากลับไปในวันวัยที่ปล่อยรองเท้าแตะนันยางก้าวไปเรื่อย ๆ บนฟุตบาธ สายตามองไปข้างหน้าโดยหาได้คิดดีคิดร้ายต่อผู้ใด…เพียงชอบเดินเรื่อยเปื่อย..รู้สึกตัวอีกที เจ็บใจตัวเองทุกที เพราะขี้เกียจเดินกลับ..

อ่า..ขออย่าได้คิดเห็นว่าข้าพเจ้าโม้ออกนอกเรื่องนะขะรับ

วันเวลาเหล่านั้นผุดขึ้นมาในกะโหลกกลวง ๆ ข้าพเจ้าคิดอยากจะเก็บไว้ในบล็อก จึ่งได้แปะตัวอักษรตามที่โม้ข้างบนลงไป และเพื่อเป็นการเติมต่อประเด็นฟลาเนอร์ที่บ้านตากฯท่านนิ้ว ข้าพเจ้าจึงใส่ trackback เพื่อให้ข้อความที่โพสท์ไปโผล่ที่บ้านตากฯ ด้วย คล้ายยิงนกครั้งเดียวได้ห่านสองตัว(แบบว่ายิงไม่แม่น) แลหากท่านคุณบีม และ ท่านคุณนาย (นามท่านพอย่อแล้วไปอีกทางหนึ่งเลยนะขอรับ) เหลือบมองลงไปอีกหน่อย ใต้กล่องโพสท์ก็จะเห็นกล่องเล็ก ๆ ชื่อ trackback มีไว้ใส่ URL trackback (ซึ่งก็คือ URL ของโพสท์นั้น ๆ ตามด้วย /trackback)

ping และ trackback ทำให้บล็อกเชื่อมโยงถึงกันอย่างมันัยยะสำคัญ
ด้วยวิสัยทัศน์อันหาไม่ค่อยมีของผู้น้อย ไม่อาจขยายผลได้ชัดเจนนัก
เพียงมองเห็นรำไรถึงข้อมูลเกี่ยวเนื่องที่โยงกันเป็นใยแมงมุมกว้างใหญ่

อีกทั้งคล้าย ๆ เตือนให้เราระลึกว่า หนึ่งโพสท์คือหนึ่งความสำคํญ
(ดังเช่นฟลาเนอร์ของท่านนิ้ว..หากมีการโหวตโพสท์อย่างเช่นอคาเดมี่ ข้าพเจ้าต้องโหวตให้ฟลาเนอร์เป็นแท้)
โพสท์ที่ดีจะยังคงอยู่เป็นบทความที่ดีรอผู้อ่านคนใหม่ ๆ เข้ามาผ่านตาแลจุดประกายความคิดเป็นบทความใหม่ ๆ ต่อเนื่อง

ping กับ trackback จะเป็นตัวเชื่อมให้บทความที่ดีเหล่านั้นดำรงอยู่และเติบโตขึ้นทั้งในมุมลึกและมุมกว้าง

เท่าที่กระดิกหางอึ่งมาหวังว่าจะไม่ทำให้สองท่านยิ่งเป็นงง
ผู้น้อยต้องขอลาไปก่อนได้เวลาเข้านอนแล้ว

ราตรีสวัสดิ์ขอรับท่านเจ้าของบ้านพรายแสง

มีการตอบกลับหนึ่งครั้ง

  1. [...] ที่คุณนาย(หมูตุ้ย–เรียกย่อๆ เหมือนที่ท่านดินเรียก ได้ไหมนะ ๕๕๕) ว่ามา ก็มีเหตุผล [...]

Comments are closed.