Filed under: ถังขยะ
Live&Write quietly..shuuuu...
Life in a Day- ชักม้าชมเมือง : ราชรถ ธันวาคม 6, 2009๏ รอยสึกบนผิวยางเกรียมไหม้ ตัวถังแตกลายร่องสี กันชนโยกคลอนค่อนปี คลัทซีครืนครืดคราดคราง ๏ เลาะเลี้ยวเทียวทุ่งถิ่นประเทศ ทนเทวษเขตใดได้หมาง มุ่งมั่นบั่นบุกทุกที่ทาง ดินร้างขวางขวากยากยั้ง ๏ บำบัดทุกข์บำรุงสุขทั่วหล้า ซับน้ำตาเปื้อนหน้าเติมหวัง จากใหม่จวบเก่าเจียนพัง ราชรถยังคงระวาง ๏ รอยสึกฝังรอยลึกร่อง เบรกพร่องเพลาปัดขัดขวาง ยังพร้อมเยือนหนผจญทาง จะไปยืนข้า […]
- The Note Book : จดหมายถึงนักเขียน (โคตร) หนุ่ม 2 ธันวาคม 6, 2009
- คลื่นวรรณกรรม : 'เรื่องของเรา' 9 เรื่องสั้นสีอำพันจาก 9 นักเขียน (ต่อ) ธันวาคม 5, 2009
- คลื่นวรรณกรรม : 'เรื่องของเรา' 9 เรื่องสั้นสีอำพันจาก 9 นักเขียน ธันวาคม 3, 2009
- The Note Book : ลูกชิ้นลูกสุดท้าย ธันวาคม 1, 2009
- ฮุฮิ : เรื่องจานอย่าจดจำ พฤศจิกายน 25, 2009เวลานั่งกินกันอย่างช้าช้า กลิ่นปลาร้ายังลอยไล้ปอยผม มือก็จับน่องไก่งับให้จม นั่นลาบแจ่วจิ้มจ่มน่าชมชิม จานกองนัวในกระมังอันกว้างใหญ่ นี่ตาใครล้างล่ะว่าไงหา เธอบอก "อิ่มแระพุงตึง อยากผึ่งตา ดูละครช่องห้ามาพอดี" ฉันโดดคว้าเหนี่ยวคอแล้วตีศอก "ก็ไหนบอก คราวหน้าตาเธอเล่า!" "ตาหน้าไง ตาหน้าอย่ามาเมา ล้างเร็วเข้า เอ้า! ละครช่องห้ามาพอดี […]
- The Note Book : สแกนกรรม พฤศจิกายน 24, 2009
- กาลครั้งหนึ่งฯ พฤศจิกายน 21, 2009
- Talk2Win : เสียงจากโพ้นฟ้ากับเดอะแมจิกดราก็อน พฤศจิกายน 18, 2009
- จดหมายจากดาวสีดิน : เพื่อเก็บเธอไว้..ตลอดไป พฤศจิกายน 9, 2009
- ชักม้าชมเมือง : ราชรถ ธันวาคม 6, 2009
29 Responses
ใส่ความเห็น
-
อาคันตุกะผ่านทาง
แปลภาษาฝรั่งเศส on นิยาย : ล่าเพชรพนมรุ้ง ทำบุญวันเกิด on โต๊ะกาแฟ แร็คคูนหน้าเหยิน on มองชีวิตผ่าน..What Dreams May… ชายกลาง on เก้าอี้นั่งเล่น บ้านจัดสรร on อรุณสวัสดิ์ : บ้าน
รองเท้าแตะ..ก้าวหนึ่ง
รองเท้าแตะ..ถอยสอง
รองเท้าแตะแอบชะเง้อมอง
รองเท้าแตะปวดหมอง
ที่นี่ที่ใด…บ้านใหม่นี้ของใคร
เจ้าบ้านเดิมไปไหน
ใยไม่คุ้นตา
แต่ทุกสิ่งดูเข้าท่า
น่าอยู่น่านอน
เหมาะให้พักผ่อน นั่งเดาะกลอนประตู
ก๊อกๆๆ มาเคาะหน้าบ้านดู
เผื่อมีคนอยู่จะได้ทักทาย
ต๊ะล๊อกตะแต๊ก
ถามว่าจะมาทำไม
ไม่ได้มาซื้อดอกไม้
แค่แวะมาจ่ายค่าน้ำค่าไฟ
อ้าว…ที่นี้ไม่รับจ่ายค่าน้ำไฟหรือ
งั้นไปล่ะ
-รองเท้าแตะ แวะมาสวัสดี-
เด็กเฝ้าร้านมุดหัวมุดหู
หลบเขียนนิยายอยู่หลังประตู
ขืนยังทะเล่อทะล่า
สงสัยชาติหน้าจึงจะจบ
จะฟาดฟันมันสักตั้ง
ออกเอี่ยวออกดั้งเดี๋ยวต้องลุ้นดู
ตะล็อกต๊อกแต๊ก!
มาทำไม?
..
อ๋อ..ไม่เป็นไร
ที่นี่ยังไม่เต็ม อิ อิ
-รองเท้านันยางก็สวัสดี-
ตะล็อกต๊อกแต๊ก!
แว่บงานมาเยี่ยม
เจ้านายมองเมียง
ต้องไปแล้วหวา
เย็นนี้มีงาน
กลับบ้านดึกนา
ไม่ต้องคอยท่า
กินข้าวได้เลย
อ้าว..ไม่เคยรอหรอกหรือ แหะ แหะ
ข้าพเจ้าเข้าร้านผิดหรือ?…
ไยเจ้าซิมสันจึงมาโผล่ที่ร้านนี้…
ท่านเลิกขายกาแฟแล้วรือ…
สงสัยเหมือนกันว่า Cafe ถูกปิดหรือโดนเวนคืนหรือเพราะไม่จ่ายค่าเช่ากันแน่…แต่ตอนนี้เจ้าของร้านคงหัวฟูอยู่กันเจ้า โนแว้ว ของท่านอยู่..ย่องเข้าปล้นร้านซะดีไหมนี่
ให้ดึกเท่าไร
ก็จะนั่งรอ
ไม่มีหน้างอ
ด้วยความยินดี
ถึงบ้านบอกด้วย
ช่วยโทรฯตามที
แบบว่ารอที่
โพซิด้อน รัตนาฯ
XXX
อ่า..ที่ท่านขะรับ
ตั้งแต่ไม่มีสหายพี่สองมานั่งโม้คาปูชิโน่แตกฟองเนีย
ข้าพเจ้าหง่าว ตื่นเช้าเหมือนเดินเข้าร้านน้ำชาแล้วขาดปาท่องโก๋
อารมณ์ร้านโกปี้หดหายหมด
ยิ่งพักนี้มาเจอเน็ตมีปัญหา
ช่วงหัวค่ำอันเคยใช้เป็นเวลาอัพบล็อกกลับอืดอย่างกะชื่อเรื่องสั้นของท่านเจ้าสำนักหอน อึดจนเป็นไปไม่ได้อีกต่อไปที่จะใช้งาน
ข้าพเจ้าลองเปลี่ยนมาอัพตอนเช้า
แต่ก็ไม่เหมาะเพราะช่วงเช้าเป็นเวลาไม่นิ่ง
ไม่เหมือนหัวค่ำที่สามารถนั่งอ่านทวน
เจอคำผิด หรือจะเปลี่ยนใจเปลี่ยนคำ
ยังกลับเข้าไปแก้ไข
แต่ตอนเช้าไม่มีเวลาทำเช่นนั้น
คงต้องลองหาซิมเจ้าอื่นที่ไม่มีปัญหา
ยามนี้ขอมุดหัวในกะลา
พาเจ้ากระรอกน้อยไปให้ตลอดรอดฝั่งเสียก่อน
จบเจ้ากระรอกน้อยได้เมื่อไร
จะกลับมา ฮ้าไฮ้ เจี๊ยบ เจี๊ยบ กันอีกทีขะรับ
คารวะ
เอ่..ท่านรองเท้าแตะขะรับ
-โนแว้ว- เนี่ยคืออะหยังอ่า?
กาแฟยามบ่ายสวัสดิ์ขะรับ
-รองเท้านันยาง-
อ้าว::วววว..ก็ซิมสันบอกว่าทำ Novel อยู่ไม่ใช่หรือ
แล้วมันคือ -โนแว้ว-ของอิฉัน…
โหมุกแป๊ก…เศร้า…
เหอๆ ไม่ทันมุกบ้านนอก อ่ะสิคะ
-รองเท้าแตะ ขออภัยที่ไม่ขำ-
ฮา ฮา เจ้าบาร์ตมันไม่ค่อยเฉลียวน่ะขะรับ ฮา ฮา
ฮ่า ฮ่า ฮ่า … เข้ามา Get มุข ด้วยคน
โห ท่านดินเจ้าคะ ข้าพเจ้าไม่ได้แวะมาไม่นานเท่าใด ท่านเปลี่ยนแปลง ปรับปรุงบ้านไปถึงเพียงนี้เชียว สีงามดีนะท่าน สบายตา.. ชอบๆ
ว่าแต่ ทำไม ตรง menu Toolbox. ต้องมี “จุด” ด้วยหรือท่าน? ขอเป็นจัมไมบ้าง
อะแฮ่ม.. หากมีเวลา.. ใส่องค์ประกอบเดิมๆ ไว้บ้างนะท่าน.. ตอนนี้เหมือนเริ่มหลงทางน่ะท่าน.. ขอแผนที่บ้านท่านด่วน
๕๕๕
–คารวะ
เปลี่ยน image header กันเลย.. (เพิ่งเห็นนี่ล่ะ)
แล้วด้วยความที่เน็ตช้า ก็เพิ่งเห็นว่า รูปเขียนว่า จะไปเขียนนิยาย… งานท่วมตัวแล้วแน่เลยสิท่านดิน… มัวแต่แต่งบ้าน.. :p
ทำเสร็จไวๆ นะท่าน..
ปล. เชื่อหรือไม่ คืนนี้ต่ออินเตอร์เน็ต เด็กน้อย ได้ความเร็วที่ ๒๘.๐ kbps.. โอ้ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ปปล. เออ.. ว่าแต่งานเยอะ แต่มีเวลามาเปลี่ยน header นะท่านนะ.. ๕๕ ไม่เป็นไร คล้ายกัน.. ข้าพเจ้าก็ต้องอ่านหนังสือ แต่เนี่ย นั่งพิมพ์แกร็กๆ หน้าคอมเนี่ย.. เหอๆ
พระเจ้าแฮริสัน–
กระผมใช้เครื่องที่บ้าน นั้น ต้องรีไซส์ฟอนต์ ลงมา 1 ระดับ
พระเจ้า บักเอ้งเลย
ฮา ฮา ท่าน Esฯ ท่านกลับมาแล้ว!
เสม็ดเป็นอย่างไรบ้างขอรับ?
คลื่นดุไหม?
มีตัวริ้นไหม?
ฝนตกไหม?
..
เวลาน่ะมีเสมอล่ะขอรับ
แต่คนเรามักใช้เวลาทำในสิ่งที่ชอบ
มากกว่าสิ่งที่ควร
..
วันหนึ่งเมื่อสิ่งที่ชอบกลายเป็นสิ่งที่ควร
เราจึงทำในสิ่งที่ควรไม่ทำสิ่งที่ชอบ
เอาสิ่งที่ชอบไว้ทีหลัง
สิ่งที่ควรเลยกลายเป็นสิ่งที่ชอบ(เพราะมาก่อน) อิ อิ (งง)
ข้าพเจ้าคงชอบเปลี่ยนเฮดเดอร์มากกว่าเขียนนิยาย
ก็มันเขียนไม่ออกนี่นา
ข้าพเจ้าจึงนั่งเปลี่ยนเฮดเดอร์เล่นแล้วบอกตัวเองว่า
“เฮ้ย!ไปเขียนนิยาย!”
แหะ แหะ ทำเช่นนี้ ได้เฮดเดอร์ ไม่ได้นิยาย (แหงล่ะ!)
..
ส่วนเจ้าจุดที่ว่านั่น เพิ่งเห็นนะนั่น!
เหอะ เหอะ อย่าได้ถือสาเลยขอรับ
หลักไวยากรมีไว้ทำข้อสอบ
ชีวิตจริงเราว่ายฟรีไตล์ อิ อิ อิ
..
เขียนนิยายต่อล่ะ
-นักเขียนข้างถนน-
อา..ดึกดื่นสวัสดิ์ขอรับพี่ท่าน
ขอผลด้วยก็ดีขะรับ
ไม่ทราบฟอนด์แสดงผลอย่างไร?
หนึ่งระดับที่ว่า มาอยู่ที่ medium หรือไม่ขอรับ?
หรือว่า อยู่ที่ medium แล้วตัวโตเกินไป?
เป็นอย่างไร?
เป็นอย่างไร?
คารวะ
แวะมาบอกเจ้าบาร์ตว่า
อย่าลืมกินข้าวด้วย
เห็นยืนอยู่หน้ากระดานดำ(เขียว)นั่นนานแล้ว…
-รองเท้าแตะ ที่แสนดี-
เอ่อ..
จริงสินะ
..
งั้นคงต้องเอามันไปกินข้าวเสียหน่อย
ไม่รู้จะกินได้รึเปล่า
แถวนี้ไม่มีแม็คฯเสียด้วย!
-รองเท้านันยางเอวย้วย-
สวัสดียามพระจันทร์ติดลมบนเจ้าค่ะ
เปิดบล็อกใหม่ ค่อยรู้สึกใกล้ชิดกันหน่อย
ท่านจำเรื่องไม้กระดานกับรั้วบ้านที่ข้าพเจ้าเขียนก่อนนู้นนนนนได้ไหม
ข้าพเจ้ารู้สึกเหมือนมีคนเอาไม้กระดานมาพาดแปะระหว่างบล็อกเราอย่างไรอย่างนั้น
คงได้แวะมาเยี่ยมบ่อยขึ้นกว่าเคย แต่คงไม่ได้เขียนคุยกันยาวๆ ทุกวันเหมือนเมื่อก่อน
ต่างคนต่างมีต้นอักษรของตนที่ต้องดูแล
ต้นใครแตกหน่อช่องดงาม
เราก็เปลี่ยนกันมาชื่นชม ไถ่ถามเคล็ดลับในการบำรุงรักษา
แต่ต้นใครใบเหลืองหงิกงอ ลำต้นแคระแกร็น
เจอหนอน แมลง และโรคระบาด
ค่อยมาสุมหัวกัน คิดหาทางแก้
ไปละท่าน แล้วค่อยคุยกันใหม่ในวันฟ้าฝนเป็นใจ อิอิ
โอ..แม่นาง
ไยจะจำไม่ได้
ไยจะจำไม่ได้
..
..
แวะมาเคาะประตู
เผื่อเจ้าของนำยังอยู่
จะชวนจิบเบียร์
เหอ เหอ
เจ้าของขนำ
ตก ข ไข่ (ตาลายจากฤทธิ์น้ำเมา)
ขอคารแวะ อีกสักคน เห็นท่านพี่ผีเสื้อสมุดลงนามแล้ว -เอามั่ง-
เคยแต่-แวะ- แต่ขาด-คาระ-
ดูเป็นมิตรที่ไม่ได้เรื่องเลย อิๆ
ท่านเถ้า สบายดีใช่ไหม?
บ้านท่าน น่าแวะเวียนเสมอ
เพราะมี-อะไร&อะไร-รับแขกไม่ขาด
-ป้าโคแขกขาจร-
แม่พลอยไม่ค่อยคุ้นเคยกับคอนโดใหม่ของพ่อเปรมเลยเจ้าค่ะ สู้ขนำปลายนา หรือเรือนริมน้ำของแม่พลอยไม่ได้
พี่ท่านหิ่งฯขะรับ
เห็นเจ้าผึ้งก้นลายนั่นแล้วคิดถึงชุดของอาราเร่ ฮา ฮา
ข้าพเจ้าเลิกแช่เบียร์ไว้ในตู้แล้ว
ฉะนั้นอย่าชักชวนเสียให้ยากส์…
อึ๊ก!
อึ๊ก!
XXX
ท่านป้ามีลิ้งค์นะนั่น
โว้ว!~
ดีใจ
ดีใจ
อ้าว! ทำไมลิ้งค์ท่านป้าเป็นเช่นนั้นล่ะขะรับ?
XXX
แม่พลอยขอรับ
ไยแม่พลอยจึ่งเห็นเป็นคอนโดฯไปเสียได้ล่ะขอรับ
ข้าพเจ้าแรกเปลี่ยนมาเป็นกระท่อมฯ คิดอยู่ในอกว่าแม่พลอยคงสบใจอยู่บ้าง
อีกทั้งลายคลื่นด้านล่างให้บรรยากาศริมน้ำ คงพอช่วยให้ได้คล้ายดังอยู่ใกล้เรือนริมน้ำของแม่พลอย
แล้วจะพายเรือไปร้องเรียกหาที่ท่าน้ำขอรับ
คารวะ
หายใจเข้า…รอ
หายใจออก…คอย
ข่าวคราวแห่งสมานฉันท์บนแผ่นดินสยาม
ยังมาไม่ถึงสักครา
…
ป.ล.
เสียงฝนหนัก
ฟ้าว๊ากลั่น
ฉันนั่งอยู่คนเดียว
หิวข้าววววววววว
เลย
แวะมาตอบข่าว
สมานฉันท์คงหน้าตาคล้ายเต่า
จึงได้คล่านเชื่องช้าต้วมเตี้ยมเสียก็ปานนั้น
อีกนาน
คงถึง
สักครา
..
..
ปล. ฟ้าฝนก็คร่ำครืนมา
ฉันก็นั่งคนเดียว
อิ่มหนำ
สำราญ
ด้วยข้าวราดแกงพุงปลา
เลย
แวะมาส่งข่าว
แล้วจะใช้ที่นั่งเปลืองทำไม
ทรัพยากรโลกกำลังลดน้อยลงทุกที
เราลงนั่งด้วยกันสองคนในที่เดียวกัน….ดีไหม
…
เอ่อ กลอนพาไป
ประตูเลยต้องยืนมอง ตา ปริบๆ
เหอ เหอ
กลอนไม่รักดี
ประตูไยไม่หันมองลูกบิดตาดำ ๆ
อิ อิ
ท่านดิน.. เปลี่ยน theme แล้วทำให้รูปแหว่งน่ะท่าน :p