ปีใหม่สวัสดิ์

ปีใหม่สวัสดิ์ขอรับท่านเจ้าสำนัก
                                                                                           

ปี ๒๕๕๐ นับหนึ่งแล้ว

ข้าพเจ้าเริ่มย่อหน้าแรก บรรทัดแรกของการเดินทางด้วยคารวะอักษรมาถึงท่านผู้เป็นที่เคารพ เพื่อความเป็นสิริมงคลเอาฤกษ์เอาชัย

อันที่จริงข้าพเจ้าเขียนมาคุยกับท่านบ่อยมาก แทบทุกครั้งเรื่องที่กำลังเขียนติดเขียนต่อไม่ได้ ข้าพเจ้าคิด ปรึกษาท่านเจ้าสำนักดีกว่า ‘ทำไงดี?’ ว่าแล้วลงมือเขียนข้อความไถ่ถาม พอถึงบรรทัดสุดท้าย คิดได้ ท่านต้องตอบว่า “ฝึกฝน ฝึกฝน และ ทำงานหนัก” เป็นอันเข้าใจ ไม่ต้องส่งมา บางครั้งหมดอารมณ์เขียน อยากเขียนแนวอื่นอารมณ์อื่น แต่เมื่อเริ่มมาแล้วต้องไปให้จบ ไม่เช่นนั้นทั้งผิดต่อความตั้งใจแต่แรก ทั้งผิดต่อคนอ่าน(ที่อาจจะมี) เอาไงดี? เขียนถามท่านเจ้าสำนักดีกว่า ข้าพเจ้านั่งเขียนถึงท่าน พอถึงกลาง ๆ คิดได้ ท่านต้องตอบว่า “ฝีกฝน ฝีกฝน และ ทำงานหนัก”แน่ ๆ เป็นอันไม่ต้องส่งมา

ไม่ได้ส่งมา’คุยกับวินทร์ เลียววาริณ’แต่ข้าพเจ้านั่งอยู่ข้าง ๆ ท่าน นั่งฟังท่านพูดคุยกับมิตรรักนักอ่านจากทั่วสารทิศ ซึมซับวิธีคิด หลักการดำเนินชีวิตจากถ้อยวิสัชนามาตลอดขวบปี ขวบปีที่เข้ามาหลบอยู่ใต้ชายคา winbookclub จากเป็นหนอนน้อยคลานกระดึ๊บกระดึ๊บ นาน ๆ จะกล้าผงกหัวขึ้นทักทายเหล่าสหายอาวุโสสักที ด้วยเกรงทักพลาดทายผิดอาจโดนเขกกะโหลกเอาได้ จนเติบใหญ่เป็นหนอนเต็มวัย วิ่งเข้าห้องโน้น ออกห้องนี้ไปทั่วบ้าน พลังวังชาเหลือเฟือ วงจรชีวิตหนอนสายพันธุ์ของข้าพเจ้าคงสั้น บัดนี้อย่าว่าจะให้วิ่งไปทั่วบ้าน แค่เข้าออกห้องสองห้องก็หอบแฮ่กหมดสิ้นเรี่ยวแรง ข้าพเจ้าคงเป็นหนอนชราแล้ว หนอนชราที่ไม่อาจลอกคราบ แคระแกร็น ได้แต่นั่งเคี้ยวใบไม้อักษร มองเหล่าหนอนเต็มวัยสดใสร่าเริงเต็มไปด้วยความฝันถึงวันโบยบิน

ขวบปีผ่านข้าพเจ้าลอกคราบสองครั้ง

แต่ละครั้งรู้สึกได้ว่าเติบโตขึ้น ครั้งสำคํญตอนเกิดวิกฤตทักษิณาธิปไตย
ท่าทีของท่าน จุดยืนของท่าน ช่วยให้ข้าพเจ้าได้คิด ได้มองที่ทางของตนเองว่าควรยืนตรงไหน?
เมื่อพบจุดยืน การก้าวเดินก็มั่นคงชัดเจน ไม่วอกแว่ก
ทั้งยังสามารถใช้กับเรื่องอื่น ๆ ในชีวิต

นั่นเป็นการลอกคราบครั้งสำคัญ เป็นการลอกคราบทางวุฒิภาวะ
แต่ละครั้งที่วุฒิภาวะเติบโต ภาพชีวิตแจ่มชัดขึ้น ท่าทีต่อชีวิตมั่นคงหนักแน่นขึ้น

นั่นล้วนเป็นผลจากที่ท่านเสียสละเวลาใช้สร้างสรรค์วรรณกรรมฝากไว้ในบรรณพิภพให้ลูกหลานไทยได้ศึกษาเล่าเรียน มาตอบคำถามจากทั่วสารทิศอย่างต่อเนื่องยาวนาน

ผู้น้อยระลึกถึงอยู่เสมอ
จะนำหลักคิดในการทำงานและดำเนินชีวิตมาปรับใช้ให้เกิดคุณค่าทั้งต่อตัวเองและผู้คนรอบข้าง

ปี ๒๕๕๐ เริ่มนับหนึ่งแล้ว…
ข้าพเจ้ากราบ ‘ขอพร’ จากท่านขอรับ

น้อมคารวะ
ธุลีดิน
2007-01-01 10:17:56
 
 
ตอบเมื่อ: 2007-01-02 22:21:16 
ท่าทางจะ ‘ฝึกฝนๆๆๆ’ จนชรา เอ้ย! จนเข้าที่แล้ว วาจาคมคายเหลือเกิน ขอให้ปีใหม่นี้มีงานดีๆ ออกมาให้โลกชื่นชม ขอให้กำลังใจ งานเขียนหนังสือก็ช้าเป็นหนอนคลานอย่างนี้แหละ อย่าเพิ่งท้อระกำบ๊วยนะขอรับ